Marathon chemo

Na 4 dagen chemo voelt het toch wel als een marathon gelopen te hebben.
Vanmiddag voelde ik hem wel zitten. Moe, koud, rillerig, futloos en misselijk ben ik mijn bed in gegaan, en heb geprobeerd te slapen (het pepmiddel in mijn lijf maakt dat wel weer lastig). Na mijn slaapje had ik eigenlijk geen zin mijn bed uit te komen, heb nog wat tv gekeken, maar uiteindelijk lonkte de zon mij toch weer naar buiten.
Helaas het was toch nog wat te fris en de zon verdween regelmatig. Mezelf getrakteerd op een extra tabletje tegen de misselijkheid, en een gemberthee, wat ook zou moeten helpen tegen misselijkheid.

Omdat ik nog wel wat in beweging wil zijn, goed voor mijn conditie, goed voor mijn darmen, want met al die medicatie zijn die behoorlijk van slag, heb ik na het eten de moed verzameld voor een wandeling.
Thuisgekomen voelde dat als 15 km fietsen op de hometrainer. Maar het voelde toch goed.

Morgen geen pepmiddel meer, de chemo gaat zijn werk doen, ik ben voorbereid op een terugslag.

De achtbaan heeft de gang er weer in gezet, ik kan niet zien welke loopings en spiralen er deze keer in zitten……

‘Don’t give up on God, because He never gave up on you’