Loungen
Loungen tijdens het kuren. Het lijkt zo tegenstrijdig.
De derde dag en ik begin hem te weer voelen. De eetlust wordt al iets minder en de vermoeidheid begint ondanks de pepmiddelen toe te slaan.
Alles wordt in de strijd gegooid om de ergste misselijkheid te voorkomen.
Pillen, soepjes, gember enz… Het lukte me gisteren nog om een lekker oranje soepje te maken op prinsjesdag. Paprika/wortel. Het zag er mooi uit en hij smaakt goed.
Verder is het genieten van het prachtige mooie weer deze week. Wat is de loungebank een succes! Ik val misschien in herhaling, maar ben er dus erg blij mee.
Heerlijk in de kussens kan ik languit.
Teksten
Het is prachtig om via de reacties mooie teksten binnen te krijgen. Het bordje uit het hotel in Malta krijgt hier vandaag een plaatsje, bedankt Maarten, ik wil hem zelf wel op een bordje. Van Femke kreeg ik al schilderspullen, ik mag dan creatief zijn, maar schilderen zie ik mezelf nog niet doen, toch zie ik mogelijkheden op het doek, maar dan anders.
‘Lord, help me to remember that nothing is going to happen to me today that You and I together can’t handle.’
Blogberichten 
Lord, help me to remember that nothing is going to happen to me today that You and I together can’t handle.’
Mieneke, hier geef je ons ook weer een geestelijke oppepper ! Ik vind je dapper en taalkundig krijg je van mij (als ex-schoolmeester… 🙂 een 10+
Liefs van oom JW (en tante Wilma natuurlijk!)
LikeLike
Lieve mam,
Vandaag een dag vrij en eens wat tijd om terug te kijken op de afgelopen maanden.
Ik denk terug aan de avond voordat de gruwelijke diagnose gesteld werd. We zaten samen op het terras bij een pizzeria. Het leek nogal een dure tent, maar we gingen gewoon naar binnen. Nu snap ik waarom, we moesten gewoon nog één keer genieten van de normale situatie. Jij had iets aan je arm. Het was vervelend, maar niet onoverkomelijk. Ik voelde me enigszins schuldig vanwege het feit dat ik zo weinig aandacht had geschonken aan het euvel met je arm. De omstandigheden waren perfect die avond. Jij at een pasta, ik uiteraard een biefstuk. De zon scheen, het was gezellig druk op het terras. We hadden het over de vakantie die aanstaande was en we keken terug op het afgelopen jaar. Kortom: we hadden het over de normale alledaagse dingen. Nu gaat het gesprek ergens anders over. Het heeft een sinister randje. Het vanzelfsprekende alledaagse gesprek heeft die dag haar biezen gepakt. Er is iets anders voor terug gekomen: Bewondering en het besef – nog groter dan voorheen – hoeveel ik om je geef en van je hou. In de afgelopen donkere maanden ben jij blijven strijden. In alles wat je doet en zegt ben jij mijn kracht om door te gaan. Op een dag komt dat normale alledaagse gesprek met hangende pootjes terug, daar ben ik van overtuigd. Blijf strijden mam!
Je zoon.
LikeLike
hoi Mieneke,
Prinsjesdag… we hebben geen prinsjes meer; alleen maar prinsesjes toch? Een troonrede met mooie volzinnen over de economie, over de wereld(on)vrede en over binnenlandse bezuinigingen. Wat moet je daar allemaal mee als je ziek bent. Dan ziet de wereld er heel anders uit en worden anders zo belangrijke zaken heel relatief. Je aandachtsveld vernauwt zich tot je eigen misère. Dat is heel menselijk. Het is gewoon overlevingsdrang. Gelukkig heeft God daar geen last van. Hij kan zijn volle aandacht op alles tegelijk richten en ik weet zeker dat hij jou heel goed in de gaten houdt.
Leve de Koning!
gr.mc
LikeLike