Extra tijd

Het is heel prettig om wat extra tijd te hebben na de laatste kuur en voordat ik de volgende hobbel ga nemen. Het begon al met het heerlijke weekend wat we hadden aan zee. Anoniem in een ander omgeving lukt het om even niet aan ziek zijn te denken, en omdat ik me goed voelde en genoeg energie had konden we lekker wat ondernemen.
Thuisgekomen kreeg ik een soort van opruimwoede, met in mijn achterhoofd dat ik de komende tijd veel in het ziekenhuis zal zijn en waarschijnlijk te moe om in huis wat te doen, ben ik aan het opruimen geslagen.
Toen gebeurde er iets raars. Er stond een bos bloemen op tafel die er niet meer zo florisant er uit zag. Deze verdween dus in de groene bak. Ik keek nog eens rond en kwam tot ontdekking dat er géén enkele bos bloemen meer stond! Dit is sinds mijn ziekte nog niet eerder gebeurt. Het heeft ook niet lang geduurt, want sinds gisteren staat er weer een mooie bos bloemen te pronken.

Ziekenuisopname

Vandaag is de laatste dag dat ik nog even kan genieten van het feit dat ik me goed voel. Morgen moet ik me om 10.00 uur melden in het Meander voor een opname van vier dagen. De kuur die ik ga krijgen zal zwaarder zijn dan de vorige kuren. Ik word niet zo blij van de bijwerkingen die ik daarover gelezen heb. Gelukkig staan er ook een heleboel bij die maar weinig voorkomen. Als het goed is ben ik zondagavond weer thuis en dan mag ik mezelf de hele week injecties gaan toedienen. Deze injecties moeten er voor zorgen dat de stamcellen vanuit mijn beenmerg naar mijn bloedbanen gaan. Ongelofelijk knap dat men zulke dingen kan bedenken! Voorheen moest dit onder narcose gedaan worden en werden de stamcellen rechtstreeks uit het beenmerg gehaald.

Ik ben dankbaar voor de afgelopen week en heb me goed kunnen opladen voor de komende periode. Hoe die er uit gaat zien, weet ik niet precies, piekeren neemt de zorgen van morgen niet weg, maar wel de kracht van vandaag.

Op de foto mijn eerste ‘schilderij’, deze gaat mee naar het ziekenhuis.

‘Moet je door het water gaan, Ik ben bij je; of door rivieren je wordt niet meegesleurd. Moet je door het vuur gaan, het zal je niet verteren, de vlammen zullen je niet verschroeien.’
Jesaja 43