Vrije val
De kuur van 4 dagen zit er weer in en ik kan merken dat er een extra ingrediënt is toegevoegd aan mijn cocktail. Ik mis mijn pepmiddel. De weersomstandigheden van mooi zomerweer naar killer herfstweer geven aardig aan hoe ik me voel. In een vrije val van een aantal meters.
Ik hoop niet te veel meters, want dan moet ik weer langer klimmen, en in dit tempo gaat het niet zo hard.
Gelukkig zie ik buiten de zon er nog regelmatig doorkomen, zo heb ik ook af en toe mijn ‘opleefmomenten’. Zo nu en dan moet ik wat eten, al is dat op dit moment een echt moeten, want mijn smaakbeleving is ver beneden peil. Als het maar een extreme smaak heeft is het goed.
De tweede helft
Het ene laatste traject is ingezet. Deze week staat in teken van vooral prikken en spuiten. Om de dag wordt er bloed afgenomen om alles goed in de gaten te houden en elke dag mag Andries mij 2 injecties geven.
Het voelt na 4 kuren dat ik de eerste helft gehad heb en de eindstreep dichterbij komt. Er moet nog een hoop gebeuren, de stamceloogst en dan het laatste en zwaarste stuk, de kuur met de terugplaatsing van de stamcellen, maar de bergtop is in zicht!
Iedere dag is er weer één, verder moet ik niet kijken, elke dag word ik er steeds weer aan herinnerd niet verder dan deze dag te kijken en me deze dag te laten dragen door mijn Vader.
‘Wees bij God, mijn ziel,
Bij Hem is rust en bezinning.
De Rots, Hij komt
met zachte handen, om te troosten’
Blogberichten 
Lieve Mieneke,
Zo leer je weer nieuwe kanten van elkaar ontdekken als man en vrouw.
Mooi dat Andries de injecties kan toedienen.
Heb diep respect voor jullie.
Heel veel sterkte voor jullie allemaal!
We blijven meebidden om zegen over de behandelingen en kracht voor elke dag.
Liefs, ook van Jan,
Désirée
LikeLike
Lieve Mien,
je bergbeklimming gaat door en al is de weg steil en vol hobbels en kraters, het Basisstation verhuisd met je mee!
Hierbij nog een gedicht van Toon.
Liefs,
Wilko
” HET LICHT”
Heer,
toen ik in het diepe dal zat
en geen spatje meer zag
van het licht aan de top,
heb ik U aangeroepen
en het werd lichter.
Het licht kwam in het dal,
en langs het licht
klauterde ik weer omhoog,
moeizaam,
maar eenmaal aan de top
zag ik het licht in volle glorie.
Het leed was geleden
en dankbaar
heb ik Uw licht omhelsd.
Nu weet ik zeker:
U bent het stralende licht
aan de top van de berg,
maar ook
de schittering van het vonkje in het dal.’
Toon Hermans. ‘Gebedenboekje’.
LikeLike
hoi Mieneke,
iedere dag heeft genoeg aan zijn eigen last. Het valt niet mee om deze uitspraak van Jezus uit Mat. 6 te begrijpen in onze geplande wereld. We eten op tijd, werken op tijd, kijken televisie op tijd, we plannen onze vakantie maanden van te voren, tot het moment komt dat de dag genoeg heeft aan zijn eigen last. Gelukkig zegt Jezus vlak daarvoor het allermooiste: Maak je dus geen zorgen voor de dag van morgen, want de dag van morgen zorgt wel voor zichzelf. Maakt dat het dan zo gemakkelijk? Voor mij niet. Toch leer ik iedere dag weer een beetje bij; soms onopgemerkt. De dag van morgen zorgt voor zichzelf: God de Vader zorgt voor ons, wat er ook gebeurt. Houd vandaag vol en we bidden voor morgen!
groet,
Maarten
LikeLike