Maand: februari 2015

24 februari 2014

mienekekuiperEen reactie plaatsen

Delen

Op deze rustige dinsdagmorgen in de voorjaarsvakantie besluit ik mijn mijmeringen van deze ochtend te delen op mijn blog. Het voelt toch een beetje als of ik mijn volgers in de steek laat om zo lang niets te schrijven, ik moet toch een beetje afkicken.
Van de vakantie merk ik niet veel, alleen Anne heeft vakantie, en die ligt nog in bed. Het regent en ik denk aan al die ouders/oppassers die de kinderen in huis moeten bezig houden. Maartje gaat vandaag koekjes bakken met haar oppaskinderen, ik zie mezelf terug, met de kinderen kliederen aan tafel met deeg of andere lekkernijen, het meeste lag daarna vaak op de vloer. Maar wat geeft het, ze waren weer lekker creatief bezig geweest.

Plannen

Het normale leven begint weer terug te keren, en ik moet oppassen dat ik niet te veel plan voor een dag. Mezelf begrenzen blijkt toch erg moeilijk te zijn, en dat betekent dat ik leer om mezelf af en toe streng toe te spreken, maar vooral ook te kijken naar wat ik al wel kan doen en niet naar wat ik niet heb kunnen doen. Het liefst zou ik deze periode willen vergeten en zo snel mogelijk weer mijn oude leven oppakken. Maar de praktijk werkt niet zo, en dat is misschien maar goed ook. Vergeten gaat niet lukken, sterker nog, kanker is een onderdeel van mijn leven geworden. Het heeft zich aan mijn leven vastgegrepen om het vervolgens nooit meer los te laten. De realiteit hiervan krijgt nu de gelegenheid om een plek in mijn leven in te nemen.
De normale dingen nemen weer beslag op mijn leven, gelukkig maar. Het helpt me om verder te komen, om weer plannen te maken en het geeft hoop. Boodschappen doen, fietsen, kastjes opruimen, het gaat me steeds beter af en ik heb al weer zin om achter de naaimachine te gaan zitten.
We hebben zelfs een week vakantie naar de zon geboekt. Nog ruim drie weken en we kunnen dit kwakkelende land een week achter ons laten!

Kaarten

Op de foto een deel van de kaarten die ik de afgelopen periode heb gekregen. Het zijn er meer dan 600, ik kreeg ze niet allemaal op 1 foto. En dat zijn dan alleen nog maar de kaarten!
Het is fantastisch hoe er is meegeleefd!

Wie bij U hun geluk zoeken zullen lachen en vrolijk zijn, wie van U hun redding verwachten zullen steeds weer zeggen: God is groot!
Psalm 40 vers 17

4 februari 2015

mienekekuiper9 reacties

De uitslag

Vandaag hadden we het gesprek met de hematoloog en hoorden we de uitslag van de bloedwaarden. De eiwitten in het bloed zijn tot 90% gezakt!
De chemobehandeling heeft zijn werk goed gedaan, en er is een kans dat de eiwitten de volgende keer nog verder gezakt zijn, omdat de chemo nog langer doorwerkt.
In cijfers ziet het er als volgt uit: Toen de behandeling begon zat ik op een waarde van 25, nu zit ik op een waarde van 3. Normaal gesproken hoort dit eiwit helemaal niet in het bloed te zitten.
Nu is het een kwestie van herstellen en onder controle blijven, dat betekent voorlopig iedere twee maanden de bloedwaarden controleren.

De afgelopen week

De afgelopen week heb ik flinke stappen vooruit gemaakt. Mijn dagen vullen zich vanzelf weer met allerlei dingetjes, zoals wandelen, een boodschapje doen, de was of een keer stofzuigen. En het bankhangen wordt verleden tijd. Deze week was het zulk lekker weer, dat ik zelfs buiten in de zon geluncht heb.
Van de arts begrepen we vandaag dat ik ook niet meer zo angstig hoef te zijn voor allerlei virussen. Dat betekent dat ik me weer kan laten zien op plekken waar veel mensen bij elkaar zijn, zoals zondag naar de kerk.

Heel veel om dankbaar voor te zijn! We kunnen weer vooruit kijken en plannen maken. We hopen en bidden dat dit nog lang zo zal blijven.
Omdat ik niet steeds in herhaling wil vallen zal ik alleen nog op mijn blog gaan schrijven wanneer er iets bijzonders te melden is.

Mijn Heer zal ik altijd prijzen.
Mijn God ik vertrouw op hem.
Hij heeft mij verlost van angsten
en Hij plaatst mijn voeten op een rots.
Dus ik wankel niet
en ik zeg tot de heer:

U bent mijn schild, mijn kracht,
mijn erfdeel, mijn sterke held.
Mijn schuilplaats, mijn vesting,
mijn helper in de nood
U bent nabij.

Wie heb ik in de hemel buiten U?
Ik verlang niemand anders naast U.
U verheugt mijn ziel
en ik zeg tot de heer:

U bent mijn schuilplaats,
helper in de nood.
Dus ik wankel niet

Opwekking 692