Ik houd mijn ogen consequent dicht in de hoop dat Vera mijn voorbeeld zal volgen. Het is vandaag oppasdag en vanmorgen heeft Vera lekker gespeeld op de groene heuvel voor ons huis. Na de lunch is het ‘rusttijd’, en ik heb die rust echt even nodig, anders wordt het lastig om de dag goed ten einde te brengen met 2 kleintjes om me heen. Lenn ligt in zijn eigen bedje en ik heb Vera mee naar boven genomen om op ‘het grote bed’ te liggen, maar zij ziet dit meer als een speelparadijs en is vooralsnog niet van plan om rustig te gaan liggen. Haar hoge stemmetje blijft maar door ratelen en ze gaat op ware ontdekkingstocht in de slaapkamer. Elk lampje moet even getest en het apparaat om het matras naar boven te laten stijgen is fantastisch ‘speelgoed’. Wanneer ik de natuurgeluiden aanzet via spotify zodat ze wat rustiger wordt, haast ze zich om te zeggen dat de ‘rustmuziek’ niet aan hoeft! Bij elk geluid van buiten moet ze weer even naar het raam om te kijken. Nu wil het geval dat er al een hele dag een helikopter boven Leusden rondjes cirkelt, dus iedere keer als deze weer over over ons heen vliegt roept ze enthousiast: Oma, een helikopter! En weet ze te vertellen dat opa ook een keer in een helikopter heeft gezeten. Ik begin de hoop te verliezen dat ze nog in slaap gaat vallen, dat zou jammer zijn, want voor haar is het ook lekker om na het slapen weer lekker te kunnen spelen.
Concentratie
Deze week heb ik weer een behandeling gehad nadat ik vorige week een weekje ‘vrij’ was. Over het algemeen blijft de vermoeidheid mij parten spelen. Als ik alles rustig, ontspannen en op het gemak kan doen kom ik een heel eind. Fietsen, wandelen gaat prima en kan ik best lang volhouden. Maar na een uurtje achter mijn laptop is het al snel genoeg. Ik had de illusie dat ik misschien weer wat vanuit huis kon werken, maar dat valt toch nog een beetje tegen. Dat geldt ook voor mijn hobby om digitale fotoboeken te maken, concentratie is nog wat anders dan fietsen of wandelen. Maar misschien kan ik dat ook langzaam opbouwen net zoals het sporten bij de fysio.
Gouden randjes
Op 2 juli stond er een theateravond gepland die ik in maart aan Andries cadeau had gedaan voor zijn verjaardag. We hebben genoten van de musical Soldaat van Oranje, en er nog een een nachtje aan vastgeplakt in Katwijk. Het was mooi weer en op zondag hebben we, na de doopdienst op het strand van Katwijk, een prachtige fietstocht gemaakt in het duinengebied rond Katwijk.
Gisteravond hadden we een feestje van zus Rian die al 25 jaar getrouwd is met haar Gert. Fijn om dit te kunnen vieren en weer de familie te ontmoeten. Dagen met een gouden randje en heel veel zonnestralen!
Zo wandelen en fietsen we kalm de vakantietijd in en Vera is uiteindelijk rustig naast me komen liggen, ze vertelt me nog even wat er allemaal mis is met mijn tanden, en dan vallen haar ogen dicht en wordt het stil naast mij, de slaap heeft het toch gewonnen. Het blijft genieten met deze zonnestraaltjes om ons heen.
Lieve groet,
Mieneke
Blogberichten 