Het afgelopen jaar
Het jaar 2022 loopt op zijn einde en het leek nog de dag van gisteren dat de arts eind 2021 tegen me zei dat ik er rekening mee moest houden dat ik het komende jaar weer ‘aan de bak’ moet. En nu is dat jaar al bijna om. En ik moest zeker flink aan de bak! Eerder dan ik had gedacht, of gehoopt eigenlijk. In april moest de Kahler flink bestreden worden en gingen we er vol in met de kuren. In de zomer mocht dit iets worden afgebouwd. Gelukkig deden de kuren wat ze moeten doen: de bloedwaarden gingen weer de goede kant op. Vanaf oktober zit ik op een onderhoudsdosis en deze proberen we zoveel mogelijk te verfijnen voor een betere kwaliteit van leven. Zo heeft de arts afgelopen week besloten om de dosering van de Lenalidomide nog iets te verlagen. De neutrocyten zijn steeds erg laag en dit wordt veroorzaakt door de Lenalidomide, dit is van invloed is op mijn weerstand. Maar het is nog steeds de dexametason die mij het meest tot last is. Misschien toch de volgende keer eens vragen of hier nog wat van afgesnoept kan worden…☺️
De botbreuken en haarden zijn weer aan het herstellen, al gaat dit niet zo erg hard. De pijn in mijn borstbeen is nog steeds aanwezig en hier is deze week nog een foto van gemaakt. Ten opzichte van april is dit nog niet veel veranderd, maar ook niet erger geworden. Mijn dagelijkse ‘werk’ bestaat tegenwoordig uit ‘fit blijven’: wandelen, fietsen, oefeningen, gewone huishoudelijke klusjes doen en zorgen dat ik voldoende en gezond eet, al is dit op bepaalde momenten in de week best lastig.
Het was weer een bijzonder jaar met veel zegen, de komst van Bram, ons derde kleinkind, lieve (schoon)kinderen en heerlijke kleinkinderen! Andries gaat weer helemaal lekker in zijn werk, in november heeft hij nog een MRI gehad voor de cavernoom in zijn hoofd, deze laat geen veranderingen zien. De medicatie werkt goed en hij is er goed aan gewend. We zijn dankbaar dat het goed gaat met hem.
Vooruitblik
Het komende jaar zal er hier in huis ook een verandering plaatsvinden. Ook onze Anne gaat zelfstandig worden. Samen met Gert heeft ze een huis gekocht in Goes! Ja, dat is even slikken…maar we hebben nog even tijd om er aan te wennen want ze moeten nog tot mei wachten om er te kunnen gaan wonen. Het zal stil worden in huis. Maar uiteraard zijn we heel blij voor hen dat het gelukt is, en zijn we stiekem blij met meer ruimte en minder rommel in huis.😉
Wij hopen en bidden dat de huidige kuren voorlopig zijn werk goed blijven doen en er voor mij weer een stabiele periode volgt, al is dit met kuren en medicatie.
Advent
Het einde van het jaar betekent ook Advent. We kijken uit naar het Licht, maar hebben de opdracht om ondertussen zelf het licht te zijn: ‘Zo moet jullie licht schijnen voor de mensen, zodat zij jullie goede daden kunnen zien en eer bewijzen aan jullie Vader in de hemel.’ Sta op en schitter! Laat je licht zien, je bent nodig, nodig voor de mensen om je heen!
Ik wens jullie alvast gezegende kerstdagen en alle goeds voor 2023!
Lieve groet,
Mieneke
Blogberichten 