Het wordt tijd om jullie weer even bij te praten. De zomer nadert zijn einde en tijdens mijn vorige blog moest de zomer nog beginnen!

Intens
Dit voorjaar en deze zomer waren heerlijk, maar ook intens, door verlies, rouw en tegen mijn oude patronen aan blijven lopen. Allereerst het verlies van mijn lieve schoonmoeder in juni. Het is nog onwerkelijk dat het ouderlijk ‘huis’ van Andries er niet meer is en we zonder haar verder moeten. Ook in juni vierden wij ons 35-jarig huwelijk met onze (klein)kinderen samen een heel weekend in de bossen van Limburg. In juli zijn we 3 weken op vakantie geweest naar Slovenië. Hier hebben we erg van genoten!

Bloedwaarden
Mijn behandelingen gingen gewoon door met alle ups en downs, meestal gaat het goed, maar de vermoeidheid blijft. De bloedwaarden zijn nog steeds goed, al ben ik wel benieuwd, nu ik de extra rustweek er tussen heb, hoe het de volgende keer is. Deze rustweek werkt nog niet heel goed voor de opbouw van mijn afweercellen, deze blijven aan de lage kant. En zo liep ik afgelopen week weer wat achterstand op door een fikse verkoudheid, waar ik nu weer van het herstellen ben.

Oude patronen
Bij het woord patronen dacht ik tot voor kort nog altijd in eerste instantie aan naaipatronen. In periodes dat ik deze hobby had omgezet naar een opleiding en hier dus heel intensief mee bezig was, zag ik in allerlei vormen naaipatronen, bijvoorbeeld de lijnen op straat. Ik dacht bijna in patronen en begon dan gelijk berekeningen te maken of er kwamen ideeën naar boven.
Nu zit ik in een proces van een ander soort patronen. Patronen die ik mijn hele leven opgebouwd heb en zich zo in mijn brein hebben vast genesteld. Deze patronen passen niet meer bij mijn fysieke gesteldheid. Dus ben ik weer ‘in opleiding’. En dat is intensief. Bij alle handelingen en keuzes die je maakt ploppen die gevestigde patronen weer op. Een voorbeeld daarvan is: altijd efficiënt met je tijd om gaan, dus bijvoorbeeld 2 dingen tegelijk doen of op de terugweg van een bezoekje aan mijn vader nog ‘even’ boodschappen doen. Soms lukt dit laatste nog wel, maar meestal ben ik uitgeput. Een ander voorbeeld is dat ik in de ochtend denk dat ik van alles kan doen die dag, maar dat er uiteindelijk maar 2 of 3 lukken. Dat is best frustrerend en niet helpend om me beter te voelen. Dus moet ik nieuwe patronen aanleren zodat deze zich kunnen vast zetten in mijn brein. Dit kost energie en heel veel keuzes maken. Gelukkig heeft mijn psych beloofd dat dit op een gegeven moment ‘vanzelf’ gaat en het meer vrijheid gaat geven. Net als na mijn opleiding in naaipatronen gingen veel dingen vanzelf en hoefde ik niet meer na te denken over het berekenen van naaipatroon.

Rouw
Vanaf het moment vorig jaar april dat ik weer in behandeling moest heb ik gerouwd om het verlies van dingen die ik niet meer kon en kan doen, het voelde of ik niet meer de persoon kon zijn die ik was en wilde zijn, rouw om het verlies van een toekomst met verwachtingen. Maar er is gelukkig weer ruimte voor verwachtingen, voor nieuwe ideeën, ik ben nog steeds dezelfde persoon, dat kan ik niet veranderen, maar wel hoe ik omga met mijn ziekte en mijn leven zoals die nu is. Ik mag er zijn, en er zijn is al voldoende.

‘In de morgen wil ik uw liefde horen,
op u stel ik mijn vertrouwen,
wijs mij de weg die ik moet gaan,
mijn ziel verlangt naar u’
Psalm 143:8

Tot slot nog een paar vakantiefoto’s:

Triëste (Italië)

De Bodensee in Duitsland

De Sylversteinsee (Duitse alpenroute)

Vipavski Kriz

Trivlag nationaal park met het Bohinj meer

Mijn fotoboek is in process, maar zo heerlijk om hier mee bezig te zijn en zo de vakantie nog een keer te beleven.

Lieve groet,
Mieneke