Het is eind augustus wanneer ik de eerste pepernoten in de winkel zie liggen. Op dat moment is het nog volop zomer en genieten we nog na van een fijne vakantie in Frankrijk en zijn de wijntjes die we hebben meegenomen nog niet op.
Longontsteking
En wanneer de zomer aanstalten maakt over te hellen naar de herfst heeft het eerste verkoudheidsvirus alweer toegeslagen. Ik weet hem nog even te onderdrukken met een dexa, want dat weekendje met onze vrienden wilde ik toch echt door laten gaan, maar daarna is het echt bal. 😏 Na een week werd het een longontsteking en zat ik aan de antibiotica. Ik baalde ervan want er stonden best wat leuke dingen op de planning. Na een dag weet ik mijn mineur om te zetten en pak ik de gelegenheid om te lezen en mijn favo serie te kijken. Uiteindelijk konden de plannen met wat aanpassingen wel doorgaan en liep de septembermaand alweer op zijn eind met mijn verjaardag als toetje.
Afscheid
Ik hoopte wat rust te hebben om te herstellen en op krachten te komen maar de dag na mijn verjaardag ging het met mijn vader helemaal niet goed en na een paar dagen is hij, toch best snel, overleden. Een drukke intensieve week volgde, op 7 oktober hebben we hem begraven. Het was een mooie ontroerende dag.
Chronisch verkouden
En nu, bijna half november, ben ik een beetje verbaasd hoe snel de afgelopen maanden omgevlogen zijn. De bomen beginnen al flink kaal te worden, de pepernoten worden al gegeten, en de kleinkinderen zijn al in de ban van de sint. Vorige week ben ik nog een paar dagen met mijn zussen op pad geweest en konden we nog even nazomeren in Spanje. Ondanks dat ben ik nog steeds verkouden en lijkt het nu meer chronisch te worden. Met een middenoorontsteking (en weer een antibiotica!) ben ik het vliegtuig in gestapt, en half doof eruit. Mijn oor zit nog steeds dicht…dus even wat harder praten wanneer je me tegenkomt 😉
Bollen van hoop
Voor nu laten de bloedwaarden nog steeds geen schrikbarende waarden zien. Dit zag er aan het begin van het jaar echt anders uit. Vooralsnog is het nog steeds stabiel, al realiseer ik me wel dat dit ook zomaar kan veranderen. Vandaag heb ik de bloembollen gepoot. Ik kijk nu al uit naar het voorjaar en bid en hoop dat wij er dan samen van kunnen genieten, lekker in het zonnetje voor of achter het huis.
‘Those who live in the shelter of the Most High will find rest in the shadow of the Almighty’ (Psalm 91, Project of Love)
Lieve groet,
Mieneke