Geen bestraling
Na de wandeling van vorige keer heb ik niet extra veel pijn gehad, het was dan ook niet nodig om nog een keer te bestralen. Bovendien doen ze dit ook niet zo snel, omdat de bestraling die ik heb gehad nogal heftig is en maximaal 3x gedaan mag worden op dezelfde plek.
Dagjes uit en kamperen
Het ging een paar weken best wel goed en ik kreeg wat vertrouwen in de behandeling. Ik ben wat dagjes uit geweest met vriendinnen en Andries en ik hebben nog een klompenpad gewandeld wat iets anders uitpakte dan de bedoeling was: in plaats van 7 km was deze 12 km… had te maken met het feit dat we onze plannen tijdens het rijden naar het startpunt wijzigden. Ik hield het goed vol, maar de volgende dag was ik ziek. Na een paar dagen was ik weer wat opgeknapt. Dat was maar goed ook, want het paasweekend gingen we kamperen, op camping De Toffe Peer in Zuid-Beveland. Een eenvoudige en rustige camping op een wijndomein. Maar voor ons was het niet heel rustig, want Maartje en Michel stonden er ook met de kinderen. Het viel niet mee voor Lenn en Vera om in de ochtend geduldig te wachten voor ze bij ons bij de caravan mochten aankloppen. Het was een heerlijk weekend waarin we getuige mochten zijn van de doop van Anne en Gert tijdens de dienst op paaszondag.
Het virus sloeg toe
Een paar dagen nadat we thuis waren ging het mis: flinke keelpijn en natuurlijk daarna flink verkouden. Ik hoopte het tij nog te keren met alle middeltjes die ik heb, maar het mocht niet baten. Ik strompelde door de dagen heen, regelmatig slapend op de bank. Een extreme vermoeidheid nam bezit van mij. Op de een of andere manier lukte het mij niet om er aan toe te geven. Ik was rusteloos, wilde naar buiten (het was zulk mooi weer!) en het frustreerde me. Toch maar weer even op de fiets om een boodschap, maar daarna uitgeteld op de bank. Mijn eetlust was ook weg en dat helpt ook niet echt. Moeten eten omdat je het nodig hebt en niet omdat je er zin in hebt is best een opgave. Regelmatig vluchtte ik weg in een boek zodat ik mijn eigen sores kon vergeten en me even kon bezig houden met de ellende van een ander.
Bijvangst
Tijdens de laatste PET-scan die is gemaakt vond de radioloog nog een klein plekje op mijn schildklier. Dit schijnt overigens vaak voor te komen tijdens het maken van een scan en meestal is het niets verontrustends. Maar dit wilden we wel uitsluiten. Net in de week dat ik me niet bepaald goed voelde stond de echo en de punctie gepland. Dit heb ik wel door laten gaan omdat ik sowieso een afspraak had met de specialistisch verpleegkundige. Er moesten wel 3 prikken gezet worden in mijn hals om voldoende materiaal te kunnen bemachtigen, dat was wat minder relaxed. Maar onofficieel weet ik inmiddels dat het plekje goedaardig is (gelezen in mijn dossier). Volgende keer bij de arts zal dit verder toegelicht worden.
Even pauze
Omdat ik niet echt opknapte mocht ik even wachten met het starten van de volgende kuur. Dit merkte ik meteen. De verkoudheid nam snel af en de vermoeidheid ging weer terug naar het niveau dat ik gewend ben. Afgelopen vrijdag heb ik de behandeling weer hervat. En tot nu toe gaat het goed. Ik durf nog niet te juichen, maar de afgelopen dagen had ik meer energie dan ik in tijden heb gehad. Eindelijk kon ik weer wat in mijn tuin doen. Wat een verrassingen staan daar, nadat we in het najaar allemaal nieuwe beplanting in de tuin hebben gezet. Het is een feest wat begon met tulpen, grote Allium bollen en nu de akelei, mijn favoriet, en nog veel meer. We hebben twee heerlijke stoelen gekocht om lekker te kunnen zitten in de voortuin, want daar staan de meeste planten. En omdat we toch geen straat aan de voorkant hebben en wel een prachtige heuvel, is het een hele fijne plek om te zitten.
Vakantie
Omdat het nu toch wat beter lijkt te gaan durven we na te denken over de vakantie. De tweede helft van juni staat deze gepland en deze week heb ik wat verschillende campings geboekt aan de Oostzee in Duitsland. Een gebied waar we nog nooit zijn geweest en we hebben er erg veel zin in! Als het gaat zoals we hopen, hoop ik jullie daar de volgende keer wat over te kunnen vertellen. Tot die tijd genieten we thuis van het uitzicht.
Lieve groet,
Mieneke
‘Wie bij U hun geluk zoeken zullen lachen en vrolijk zijn, wie van U hun redding verwachten zullen steeds weer zeggen: ‘God is groot!’
Psalm 40:17
Blogberichten 