Feestneus

Gisteren melden om 10.00 uur in het ziekenhuis voor mijn vierwekelijkse cocktail, mijn tas ingepakt voor 4 dagen opname, met de nodige kleding en niet te vergeten mijn favoriete eten en drinken. Op het moment dat we op de slagboom van het ziekenhuisterrein afrijden, klinkt er door de radio het nummer van Toon Hermans: ‘Mien, waar is mijn feestneus?’ Hoe toepasselijk, alleen ging ik niet echt naar een feestje, maar misschien was dit een hint om toch maar te proberen er een feestje van te maken.

Meevaller

Eenmaal aangesloten aan het infuus kwamen we er achter dat de verpleging er van uit ging dat ik alleen maar voor de behandeling zou komen en die dag weer lekker nou huis zou gaan. Iets wat ik stiekem al had gehoopt. Dit liet ik mij geen twee keer zeggen, en de afgelopen nacht sliep en de komende nachten slaap ik lekker in mijn eigen bed, eet ik thuis en zit ik ’s avonds op mijn eigen bank. Wat een meevaller! Toch een klein feestje!

De komende week

Gisteren heb ik bovenop het ‘normale’ menu nog een extra middel (cyclofosfamide, voor de geïnteresseerden) gekregen. Bij elkaar vanaf 10.00 uur tot 16.00 uur aan het infuus gezeten. Vandaag was ik iets eerder klaar. Gelukkig nog even wat tijd voor een wandelingetje, nu kan ik het nog. Vanaf maandag moet ik mezelf injecties gaan toedienen die voor de nodige bijwerkingen gaan zorgen, ondere andere botpijn, maar volgens de arts weet je dan ook dat het middel goed zijn werk doet.
Eerst dit weekend nog de chemo, die ik vanaf morgen weer ga merken en de rest van de week. Deze keer zonder de pepmiddelen die me er weer even bovenop helpen, maar ook geen dips meer daarna. Dat worden weer totaal nieuwe ervaringen!

‘Je hebt niet meer dan mijn genade nodig, want kracht wordt zichtbaar in zwakheid’
2 Korinthiërs