Gesprek hematoloog

Maandag zijn we weer naar het UMC geweest voor een gesprek met de hematoloog over de stamceltransplantie. Het zal je niet verbazen na de rijke oogst van vorige week dat het allemaal goed is gegaan, en dat de transplantie over drie weken naar verwachting door kan gaan. Op mijn vraag waarom er zoveel tijd tussen de oogst en de terugplaatsing zit, antwoorde de hematoloog dat de gemiddelde patiënt die rustperiode echt wel nodig heeft, omdat de laatste chemo erg veel van je vraagt. Mijn gevoel was: ik voel me best snel opknappen, laat die ellende maar eerder komen, dan ben ik er ook eerder van af! Maar dat gaat dus niet door. Dan ook maar even genieten van de rustperiode die we nu hebben.
Mijn bloedwaarden zagen er naar tevredenheid uit, mijn HB was zelfs gestegen naar 6,9! Vandaar dat ik gisteren alweer lekker getraind heb op de hometrainer, ik probeer de spierpijn die ik nu heb maar te negeren.
Andries vond al dat ik wat overdreef …..

Haargroei

Nadat ik tussen de tweede en derde chemokuur besloot mijn haar er af te scheren, is mijn haar gestopt met uitvallen. Na die tijd heeft Andries al twee keer de tondeuse er over heen gehaald, want het bleef hardnekkig zitten. Vorige week bedacht ik dat ik het weer zou laten groeien, al zou het dan wat dunner zijn, dat is toch beter dan niets. Helaas, dat bleek ijdele hoop. Die chemo is toch verraderlijker dan je denkt. Dit weekend is de uitval weer begonnen. Ik zit voorlopig dus toch aan de hoefddoekjes en de pruik vast.

‘In geduld en vertrouwen ligt je kracht.’
Jesaja 30:15