26 november 2014

Vandaag en morgen

Vandaag krijg ik het tweede deel van de chemokuur (Melfalan), een ‘Packmanmannetje’ die al mijn beenmerg wegvreet. Mijn weerstand is dan helemaal verdwenen. Ik krijg een hele batterij aan medicatie om ziektes te voorkomen. Denk aan antibiotica en virusremmers.
Gisteravond zijn we nog naar een infoavond van de Patientenvereniging geweest die hier in het ziekenhuis plaatsvond, deze ging over o.a. de stamceltransplantie die ik morgen ga ondergaan. Ondanks dat ik er al veel over gelezen heb, was het interressant en verhelderend om het nog een keer met een presentatie uitgelegd te krijgen. Verder was er nog ruimte voor contact met lotgenoten, artsen en gespecialiseerde verpleegkundigen.
‘Helaas’ kwam ik nog een oude bekende tegen, helaas omdat ik deze bekende liever op een andere plek was tegengekomen. De pauze was eigenlijk te kort om bij te praten.
Morgen de transplantatie, dan kunnen we daarna weer gaan opbouwen, zoals de hematoloog met net vertelde. Voor de transplantatie moet ik naar Utrecht, voor het eerst van mijn leven in de ambulance.

Vertrouwen

In een boekje wat ik las kwam ik de volgende gebed tegen wat op mijn lijf geschreven lijkt:

Ik weet niet waar ik heen ga. Ik ken de weg niet die voor me ligt. Ik kan niet met zekerheid zeggen waar hij zal eindigen. Ook ken ik mezelf niet echt, en als ik denk dat ik uw wil volg, dan betekent dit nog niet dat ik dat ook werkelijk doe. Maar ik geloof dat het verlangen om U te behagen U in feite ook behaagt. En ik hoop in dat verlangen te leven bij alles wat ik doe. Ik hoop in dat verlangen te leven bij alles wat ik doe. Ik hoop nooit iets te doen zonder dat verlangen.
Als ik dit doe dan weet ik dat U mij zult leiden langs het rechte pad, hoewel ik er misschien niets van begrijp. Daarom zal ik altijd op U vertrouwen, ook al lijk ik verloren en in de schaduw van de dood. Ik zal niet bang zijn want U bent steeds bij mij, en U zult mij nooit aan mijn lot overlaten om mijn gevaren alleen te doorstaan.

– Thomas Merton, uit: In stilte roep ik tot U

9 gedachten over “26 november 2014

  1. Lieve Mieneke, we bidden voor jou en Andries en de kinderen om heel veel moed en vertrouwen. God heeft ons geen kalme reis beloofd maar wel een behouden aankomst. Hij is de Kapitein en op Hem mogen we vertrouwen.

    Like

  2. Lieve Mieneke,
    Heel, heel, heel veel sterkte morgen. Weet je gedragen door gebed en de zorgende handen van je hemelse Vader. We bidden voor jou, Andries en de kinderen.

    Liefs Gerlof en Janita

    Like

  3. hoi Mieneke,
    Tomorrow is D-Day! Stamceltransplantatie. Het past niet eens op een speelveldje van Wordfeud; laat staan dat het voorheen in mijn woordenschat thuishoorde. Nu klinkt het haast vertrouwd. Je went er zelfs aan, tenminste van afstand, zoals bij mij. Morgen gaat het voor jou gebeuren. Weer een dag vol nieuwe ervaringen. Je vaste lijn is druk bezocht, maar gelukkig nooit bezet. We blijven bidden.
    Love you sister!
    Maarten

    Like

  4. Dappere mevrouw Kuijper,

    Heel veel sterkte, vechtlust en vertrouwen in God.
    Alleen hele dappere en gelovige mensen zijn hier tegenop gewassen en weten dat ze deze eenzame strijd niet alleen te ondergaan.
    De Heer is mijn Herder, het ontbreekt mij aan niets…. (psalm 23).
    Uw behandelingstraject staat mij nog zo helder voor de geest.
    We blijven voor u bidden.

    Veel liefs en sterkte ook voor uw man en dochters,
    Carolina Jara Verhoeven- van Mansom.

    Like

  5. Beste Mieneke, Met bewondering heb ik dit weer gelezen. Mijn opreratie is achter de rug en goed gegaan. Wat er verdervolgt weet God alleen. ” Ik weet op Wien ik mij vertrouwe, al wisselen ook dag en nacht. Ik ken de rots waarop ik bouwe, Hij feilt niet die Uw Heil verwacht”. Maar die kende je natuurlijk al. Sterkte en de groeten ook aan Andries.

    Like

Geef een reactie op Janine Jonker Reactie annuleren