Ik wil alleen maar slapen!
Mieneke is vanaf donderdag erg misselijk, waardoor het eten en drinken maar moeizaam en nauwelijks gaat. Vanaf donderdagavond krijgt ze steeds een infuus met water en medicatie tegen misselijkheid en de duizeligheid, maar het helpt niet veel. Vanaf vanochtend heeft ze dan ook een infuus met voeding gekregen zodat ze niet meer verzwakt dan ze nu is. Inmiddels is ze al 6 kilo of liter kwijt aan lichaamsgewicht, precies wat ze ook de afgelopen maand was aangekomen, maar dit is dan in 3 dagen gegaan. Vandaar dat ze op dit moment behoorlijk verzwakt is en vanochtend verzuchtte dat ze het liefst zou willen slapen de komende weken. Ik hoop dat de medicatie haar wat verlichting geeft. De verpleging zorgt goed voor haar.
Bezoek
“Ik ben vandaag niet gezellig hoor”, zei ze mij vanochtend. Klopt, ze heeft alleen maar met haar ogen dicht op bed gelegen. Zodra ze beweegt of opstaat komt de misselijkheid naar boven. Ik mocht haar appeltje opeten, is dat ff boffen. Ik probeer nu zoveel mogelijk bij haar te zijn en echt gezellig hoeft ze nu niet te zijn, dat komt wel weer. Ik vermaak mij met wat leesvoer en af en toe een youtube filmpje e.d. Het is een nare periode, maar wel fijn om zo naast haar te kunnen staan, letterlijk.
Van het weekend zijn mijn broer Wilko en zijn dochter Lise bij ons wezen logeren. De afleiding was wel even goed voor mij. Wilko is met Wilbert naar een concert van Kayak gegaan en Lise heeft zich prima vermaakt met de meiden. Zo komen we deze tijd wel door. De komende dagen zullen wel wat lijken op het weerbeeld, somber, druilerig en kil. Maar binnen proberen we dan figuurlijk en letterlijk de temperatuur op peil te houden en ons te koesteren aan het samen zijn en tussendoor delen van gevoel, emoties en gedachten. Mieneke moet nu even nergens aan denken, ze is alweer in slaap gevallen, prima dan gaat de tijd weer wat sneller voor haar.
Ik ga zo weer naar huis, even een schoonmaakbeurt en eten koken, de meiden schuiven straks weer aan. Vanavond met z’n 3 drieën weer bij Mieneke langs.
‘Als een liefdeslied is hier mijn leven, een melodie van vreugde en pijn’
Opwekking 753
Beste Mieneke, Andries en kinderen
Gisteren tijdens de dienst gezongen Lied 409: 1 en 4
moest aan jullie denken:
1 Laat ons de Heer lofzingen,
juicht, al wie bij Hem hoort!
Hij zal met trouw omringen
wie steunen op zijn woord.
Al moet ge hier ook dragen
veel duisternis en dood,
gij hoeft niet te versagen
Hij redt uit alle nood.
4 Daarom dan niet versagen,
maar moedig verder gaan!
De Heer doet redding dagen,
Hij trok uw lot zich aan.
Wie lijdt, God zal het merken,
’t is alles Hem bekend;
Hij zal zijn kindren sterken
met woord en sacrament.
Misschien een beetje ouderwets maar desalniettemin een mooie belofte in deze moeilijke tijd.
Hartelijke groet,
Rudi
LikeLike