Stappen voor- en achteruit

Al een paar dagen zit ik tegen het schrijven van mijn blog aan te hikken. De woorden wilden maar niet komen. Vandaag heb ik mezelf een deadline gesteld. De rust is na het weekend weer terug gekeerd in huis, het moet me lukken om me even te concentreren.
Donkere, natte en stormachtige dagen lokten me niet echt uit om naar buiten te gaan, maar ik heb geprobeerd om regelmatig een wandeling te maken en het tempo van deze wandelingetjes wat op te schroeven.
Vrijdag en zaterdag heb ik weer eens een winkel bezocht en kon ik weer eens lekker geld uitgeven.
De drempel om iets te gaan ondernemen is nog hoog. De wil is er wel, maar het lijf is niet altijd welwillend. Dit kost iedere keer wel de nodige opstarttijd.
En sommige dagen voelen meer als achteruitgaan dan vooruit. Om vooruitgang te zien moet ik verder terug kijken, naar bijvoorbeeld een week geleden. De piepkleine stapjes worden dan een grotere stap.

Acceptatie

Onderstaand gebed van Franciscus van Assisi hangt bij ons op de spiegel in de gang. Het hangt er al zo lang dat je het op den duur niet meer echt ziet. Totdat het vanmorgen mijn aandacht weer trok en ik me realiseerde hoe belangrijk dit is.

‘Heer, geef me de kracht om te veranderen wat ik kan,
geef me de moed om te accepteren wat ik niet kan veranderen,
en de wijsheid om het verschil tussen beide te zien.’