Bijna 3 jaar heb ik mogen genieten van het feit dat de Kahler zich rustig heeft gehouden. Drie jaar van beseffen dat gezondheid niet iets vanzelfsprekends is en iets waar je ongelofelijk dankbaar voor moet zijn! Wat hebben we genoten van de gewone en ongewone dingen in het leven. We hebben regelmatig het leven gevierd! Er zijn ook dieptepunten geweest waarin we elkaar zo hard nodig hadden. In januari was het 2 jaar na mijn behandeling en dat was een soort magische grens die ik over ging, want dat betekende dat de behandeling had gewerkt en dat deze behandeling eventueel weer ingezet kan worden als het nodig is. Toen had ik niet gedacht dat we ditzelfde jaar alweer over behandelen zouden spreken met de arts.
Stijgende M-proteïne en rugklachten
De stijging van de eiwitten, de M-proteïne, in mijn bloed en de rugklachten waren de trigger voor de arts om meer onderzoek te doen. Een CT scan volgde en die liet een ingezakte rugwervel zien. Vervolgens is er verder onderzoek gedaan door middel van een PETscan en een beenmergpunctie. De PETscan leverde gelukkig geen nieuwe ‘verrassingen’ op. De volledige uitslag van de beenmergpunctie volgt deze week nog. Ook is nog niet duidelijk of de verzwakte rugwervel een haard is of een ‘gewone’ ingezakte rugwervel.
Wat betekent dit nu?
Dat de eiwitten stijgen is geen goed teken: er is weer wat aan de hand! De vraag is eigenlijk niet óf er weer behandeld moet worden, maar wánneer er weer behandeld moet worden. Gelukkig wordt dit zo lang mogelijk uitgesteld, maar ik heb niet de illusie dat de die duivelse cellen zich nog een poosje koest houden om mij nog wat meer tijd te geven. De komende week word ik besproken in het team van hematologen als de volledige uitslag binnen is en dan hoor ik meer.
Donkere herfststormen pakken zich samen boven ons leven. Ik zet me schrap om me staande te houden, direct ondersteund door Andries, de kinderen en iedereen die met ons meeleeft. Als ik alle gebeden kon zien die al zijn opgestegen dan zag ik nu de lucht vol met woorden vanuit allerlei windstreken bijeengedreven richting de hemel. We weten nog niet hoe de komende winter er uit gaat zien, mogelijk krijg ik nog wat tijd. Op de dag dat we het gesprek met de arts hadden waarin hij vertelde dat het er niet zo goed uitzag, hadden we een uitje gepland naar een B&B ergens in Friesland. Op de weg daarnaar toe verscheen de regenboog, een prachtige boog in zijn geheel te zien. En gedurende de rit bleef hij zichtbaar, dan weer links van ons, dan weer voor ons of rechts van ons. De ene keer heel duidelijk te zien en soms bijna weg, maar dan weer ineens heel zichtbaar. Wauw, wat een prachtig zichtbaar teken heeft God ons gegeven, hoe duidelijk wil je het hebben: God gaat met ons mee! Hij is voor ons, boven ons, achter ons en naast ons.
Blogberichten 
Zo niet leuk! Ga met God en hij zal met je zijn. Je bent in mijn gebed. Xx
LikeLike
Dankjewel Femke!
LikeLike
Lieve Mieneke en Andries,
Wat een moeilijk nieuws en wat mooi dat je dat met ons allen deelt.
Dat geeft ons de mogelijkheid om voor jullie te bidden.
Indrukwekkend wat je schrijft over de regenboog!
Veel moed, geloofsvertrouwen en lieve mensen om jullie heen gewenst!
Liefs,
Carine
LikeLike
Every cloud has a silver lining…
Drie jaar geleden schrijf je.. Het lijkt nog zo kort. Het is nog zo kort. Veel moois, maar ook verdrietigs is er gebeurd. Dit lijkt op het leven. Het leven is niet altijd mooi, lieflijk en perfect. Vanmorgen in de kerkdienst kwam Job ter sprake. Job’s leven was perfect. God wees satan op Job: ‘Heb je Job gezien? Hij doet het zo goed!’ Het lijkt wel of God satan uitdaagt: doe wat je wilt, hij zal mij niet afvallen. Hoe het Job verging weten we: in één dag alles kwijt, ziek geworden, beschuldigd worden door zijn fijne vrienden…. je zou er sarcastisch van worden. Job werd het en meer ook: hij had spijt dat hij ooit geboren werd en riep zelfs God ter verantwoording. Dat nam God hem niet kwalijk, maar liet hem zien wie Hij is: voor hem, naast en bij hem: Het thema van de dienst vandaag was ‘The best is yet to come.’ We zien dat nu niet altijd of, als je weer een behandeling tegemoet gaat, misschien nu helemaal niet, maar Hij is er!
pray for you,
Maarten
LikeLike
Wat een schrik! Ik weet niet hoe ik moet reageren. wat heb je een goede moed en geloof. Wij bidden voor jou en jullie in deze moeilijke tijd. Gods kracht en heel veel sterkte toegewenst. groeten van Kees en Greetje 😘
LikeLike
Lieve Mieneke,
Daar ga je weer die molen in…maar zoals je schrijft met het mooie teken van de regenboog: Gods eeuwige trouw, wat geweldig dat dit zo duidelijk voor jullie was! We wensen en bidden jullie alle kracht toe die nodig is en hoop dat je dit weer met ons wilt delen.
Ga met God en hij zal met je zijn!!
XXX Catrien
LikeLike
Lieve Mieneke. Wat schrik ik van dit bericht. Elke keer dat ik je voorbij zie komen op FB zie ik je stralen. Een onzekere tijd staat voor de deur. God is daarbij. Dat schrijf je en voel je. Ik wens je zijn oneindige nabijheid toe in de periode die gaat komen. Knuffel voor jullie allemaal.
Liefs Janita
LikeLike
Wat een angst en zorg komt er opnieuw je af. Maar wat kan jij hierdoor God laten zien aan anderen. We bidden voor je genezing lieve Mieneke, God zal over jullie waken.
Lieve groet,
Karin Hartogsveld
LikeLike
Lieve Mieneke,
Natuurlijk had ik al via Judith en Wilko gehoord van de zorgen die zich weer aandiende. Op de begrafenis van mijn vrouw was ook wel zichtbaar dat het niet helemaal in orde was. Maar nu blijkt dus dat het helemaal niet in orde is. Wat weer opnieuw grote zorgen en verdriet. Maar zoals je al schreef, jij en wij weten dat je dit niet alleen hoeft te dragen. God is altijd zeer nabij.
Hij ziet onze zorgen en verdriet en dat laat Hem niet koud. Hij hoort onze gebeden, die we in de “goede” tijden ook regelmatig voor jou mochten opzenden. Dat zal ik nu ook weer dagelijks voor je doen. De levensbron verlaat niet wat zijn hand begon. Ik wens jou, Andries en de kinderen heel veel sterkte in deze zorgelijke tijd.
Heel veel liefs,
pa Schiebaan
LikeLike