Wasjes
Met dat ik deze titel typ, constateer ik dat de wasmachine wéér gestopt is met het programma, een mankement wat zich vaker voordoet, maar niet consequent, een oplossing hebben we nog niet kunnen vinden. Een was draaien is op dit moment een soort prijs schieten en wanneer het weer fout gaat word ik hier niet vrolijker van. Today is my favorite day…..

Goed nieuws
Waar ik wel vrolijk van word zijn de bloeduitslagen, die (nog steeds) geen noemenswaardige verhogingen laten zien van de Kappa’s (free). Waar de arts eerder dacht dat ik binnenkort aan een nieuwe behandeling zou moeten beginnen gaat dit toch langzamer dan ze dacht. Ze durft zelfs te zeggen dat ik nog steeds in een stabiele periode zit en de huidige behandeling is nog steeds afdoende. Dit geeft vertrouwen voor de komende maanden waarin we ons voorbereiden op het huwelijk van Anne en Gert. We hebben zelfs de kuren zo kunnen aanpassen dat ik in een ‘goede’ week zit als het zover is.
Met mijn zicht gaat het gelukkig goed, de controle van vorige week liet zien dat de scheurtjes van het netvlies goed vast zitten. De wazige vlekken zijn er nog wel, maar worden niet erger. De oogarts belde mij gisteren om het nog een keer te hebben over een eventuele ingreep. Hij had overleg gehad met de netvliesspecialist en deze had zich afgevraagd of mijn zicht wel voldoende is en had aangegeven dat het mogelijk is om er wat aan te laten doen. Nu zie ik voldoende en zit ik niet echt te wachten op een operatie aan mijn oog, gelukkig kon de oogarts dit helemaal begrijpen.
Today is my favorite day….

Campinglife
De afgelopen weken hebben we kennis gemaakt met iets nieuws: het leven van ‘vaste’ kampeerders. Je zet je caravan met voortent en de hele mikmak wat erbij hoort op een, in dit geval, boerencamping en je hebt een tweede huisje waar je regelmatig verblijft. De opstart was even wennen, ik heb ineens twee huishoudens, wat laat ik daar en wat neem je elke keer weer mee terug? Na een aantal keren daar te verblijven heb ik dit wel uitgevonden. Zo ontstaan er vanzelf bijvoorbeeld ‘campingkleren’ die je daar kunt laten. En dan heb je daar ook nog eens nieuwe ‘buren’ die je daar elke keer weer tegenkomt en de praatjes zijn niet van de lucht. (We voelen ons wel een beetje groentjes tussen omroep Max 🫣). Daarnaast is het vermakelijk om vanuit je stoel het campingleven te observeren 😊Het is ook fijn om na een aantal dagen weer thuis te komen, zeker na een nacht regen op je caravan. Even regen op je caravan- of tentdak is wel gezellig, maar na een hele nacht en dag ga je toch denken: wat doe ik hier? Ik ben tot ontdekking gekomen dat ik nogal gevoelig ben voor geluiden. Dacht ik dat een boerencamping wel lekker rustig is om te zitten, had ik even geen rekening gehouden met de werkzaamheden van de boeren 🫣 Dat gaat in dit drukke seizoen soms tot ’s avonds laat door, met grote machines rijden ze dan op het land achter je caravan. En die arme blèrende schapen in de stal, ik zie ze nooit, maar hoor ze des te meer, en zit me steeds af te vragen of ze nu de hele zomer in de stal staan omdat wij zonodig op hun stuk land moeten kamperen. Ik denk toch dat het een volgende keer een natuurcamping gaat worden… Maar wat is het genieten om niet ver van huis een hele nieuwe omgeving te ontdekken op de fiets of wandelend. En als ik bij mijn tweede huisje ben lukt het me beter om gewoon een boek te lezen, en dat kopje koffie in de zon voor je tent is toch het heerlijkste moment van de dag. Today is my favorite day….

Minder moe
Dat is de titel van een online training die ik heb gedaan. Het is niet zo dat ik nu minder moe ben, maar ik ga er anders mee om. De ene keer lukt dat beter dan de andere keer. Ik ga nog wel eens over mijn grenzen, die ik nu beter herken, maar het nadenken over de vermoeidheid heb ik achter mij gelaten. Het is nu eenmaal een feit en het ‘komt niet altijd ergens van’. Ik laat het los en pas me aan. En dan kan je dag nog steeds goed zijn. De titel boven dit blog is soms, of misschien wel vaker, meer een keuze dan een gevoel.

Lieve groet,
Mieneke