Laat die achtbaan nu maar even stoppen…..
Vandaag was moe, misselijk, moe en tegenvallende pijn aan mijn arm.
Echte maandagmorgen, de verpleging kwam laat op gang waardoor je je vergeten gaat voelen. En nee, ik ben niet zo snel van het bellen. Mijn arm doet pijn, is zwaar van het wondvocht, dus extra moeilijk te mobiliseren.
Met de arts besproken dat we de pijnstillers verhogen, nog meer gedrogeerd dus, fysio aan mijn bed gehad, ik mag gelukkig rustig aan doen.
Toch mag die achtbaan even stoppen van mij, de ellende is alleen dat je in stijgende lijn niet echt relaxed zit wanneer hij blijft hangen.
Vanavond samen met Andries op het ziekenhuisbed half slapend een detective bekeken, ik weet niet wie er meer sliep, we moesten elkaar af en toe bijpraten. Maar het was lekker om even in een andere wereld te duiken, ook al is het dan in een stijgend karretje van een lange achtbaan.
Bedankt kleine Jurn voor je gebed voor mij, ik weet dat God naar je luistert.
Morgen als het goed is naar huis.
(De foto was overigens gisteren, vandaag was iets minder florisant)
‘De Heer is mijn Herder, het ontbreekt mij aan niets
….
Al gaat mijn weg door een diep en donker dal,
Ik vrees geen gevaar, want U bent bij mij.
Psalm 23
Blogberichten 
Mieneke .
Bijzonder om jou blog te lezen het maakt diepe indruk op ons.
Woorden schieten te kort .
In ons gebed dragen wij jou en je gezin op aan God.
Strekte Klara en Wim Mars
LikeLike
Slaap lekker lieve schat, morgen kom ik je halen hoor!
LikeLike
Lieve mama,
Ondanks de moeilijke momenten bent u ons toppertje!
Ik kijk ernaar uit dat u morgen thuis komt 🙂 (als alles goed gaat)
Veel liefs en slaap lekker,
Je dochter.
LikeLike
lieve mam,
het hele huis is gesopt en stof/bacterie vrij gemaakt!
ik hoop dat u morgen minder pijn heeft en weer thuis kan slapen!
weltrusten mam!
Liefs.
LikeLike
Vanmiddag nog gehoord: elk wagentje van de achtbaan heeft z’n stang waar je veilig achter blijft zitten. Of beter nog een 5-punts gordel. Zo is je geloof jouw veiligheidsgordel. Ja, bij heftige beweging zal het wel behoorlijk kunnen schuren en de druk hier en daar pijnlijk hoog worden, maar vertrouw er op dat hij nooit losgaat. Ook daar bidden we voor mee.
Veel sterkt zus!
LikeLike
He gat wat heftig allemaal zeg! Hoop voor je dat het wat rust geeft om in je ‘eigen’ (nieuwe) bed te slapen! Mooi idee dat er met zoveel biddende mensen om je heen er ieder uur van de dag wel een bidder moet zijn…. Sterkte, Carine
LikeLike
hoi, Mieneke,
ben je al thuis of ben je nog in het ziekenhuis? Wat het ook is; er wordt voor je gezorgd en gebeden!
gr.maarten
LikeLike