Even niks

Afgelopen dagen was het bijkomen, lichamelijk en emotioneel.
De achtbaan die vanaf 11 juli gestart is lijkt nu even tot stilstand te zijn gekomen. Geen behandeling de komende drie weken. Geen pillen of injecties met nare bijwerkingen. We mogen even bijkomen van de dollemansrit, maar nog niet uitstappen want er komt nog een pittig staartje aan deze achtbaan.
De druilerige, donkere dagen die achter ons liggen pasten bij onze gemoedstoestand, even niks. Gewoon op de bank hangen, wat lezen, tv kijken, en voor de frisse neus toch maar even een wandelingetje gemaakt. Vandaag zelfs weer even gefietst. Elke dag komt er iets meer energie terug en de ergste vermoeidheid is weer voorbij.

Het laatste traject

Drie weken rust en dan zal ik 24 november opgenomen worden voor de laatste kuur, wat gelijk ook de zwaarste zal zijn. Deze kuur zal alle stamcellen in mijn beenmerg aanvallen waardoor ik onbeschermd ben en in beschermende isolatie wordt behandeld. Direct na de kuur worden mijn geoogste stamcellen terug geplaatst en zullen deze hun weg weer moeten vinden naar mijn beenmerg. Dit duurt een week tot twee weken.
Aanstaande maandag hebben we weer een afspraak met de hematoloog in Utrecht, dan zullen we meer details over bovenstaande horen.

Dankbaar ben ik voor al jullie meeleven en geweldige steun die we om ons heen ervaren!

‘Wie hoopt op de Heer krijgt nieuwe kracht: hij slaat zijn vleugels uit als een adelaar, hij loopt maar wordt niet moe, hij rent maar raakt niet uitgeput. Jesaja 40’