Onze laatste dag in Oostenrijk met het uitzicht op de bergen. Het doel van mijn revalidatie, wandelen in de bergen, heb ik ruimschoots bereikt. We hebben veel gewandeld en uiteindelijk zelfs een echte klim gedaan! En dan ineens sta ik echt op de top van een berg van ruim 2200 meter aan de voet van een kruis.
Toen ik eind december klaar was met mijn behandelingen voelde dat als het beklimmen van een hoge berg. Eenmaal thuis was er nog heel wat nodig om weer te herstellen, en vroeg ik me serieus af of het mij nog zou lukken om weer lange wandelingen te kunnen maken, laat staan bergwandelingen. Met ups en downs kwam het herstel.
We begonnen deze vakantie met rustige wandelingen, elke dag wat langer en uitdagender. Eerst met de kabelbaan omhoog en dan wandelen. Zaterdag stonden we weer voor zo’n uitdaging. Een berg met een kruis. We stonden al op ruim 1800 meter, nog 400 meter klimmen. Het eerste deel was nog goed te doen, maar het werd steeds lastiger, het pad smaller, voor zover je nog van een pad kan spreken, en het werd steeds meer klauteren en klimmen. Stap voor stap, goed kijken waar je je voeten neerzet. Andries heeft mij voortreffelijk gecoacht. En dan ineens stond ik daar boven op de top van die berg naast het kruis. Een waanzinnig uitzicht! We keken onze ogen uit, maakten foto’s en gingen tenslotte zitten om daar onze lunch op te eten. Toen moest ik terugdenken aan december, ik was net uit het ziekenhuis, mijn spreekwoordelijke berg was beklommen, maar ik kon nog niet echt van het ‘uitzicht’ genieten. Er moest nog zoveel gebeuren, voor ik weer in staat was om nog maar een wandelingetje om het huis te maken!
En terwijl ik daar boven op die berg zat bekroop mij het onaangename gevoel dat het afdalen nog een hachelijke onderneming zal worden. Vanaf dat moment had ik het helemaal gehad met de hoogte en het uitzicht. Ik wilde weer naar beneden, en met de coaching van Andries, die steeds vlak voor mij liep, ging het gelukkig goed. Al had het nog heel wat voeten in aarde! Ik ben er niet helemaal zonder kleerscheuren vanaf gekomen, mijn benen zitten onder de blauwe plekken en schrammen. Maar desondanks was het een fantastische ervaring!
Dank aan God voor deze heerlijke vakantie!
Volgende week weer controle, volledige skeletscan en bloed, maar ook dat ligt in Zijn handen, ons leven is als het beklimmen van een berg, stap voor stap met Jezus voor ons uit, om ons te coachen!
Climbing to the top
I’ll tell you anything you want
We’re on this planetary journey to a place beyond
The independent minds will tell you
The colors you should wear
But know the game of life
Is just a game of solitaire
Climbing to the top
The ones you love will come and go
When you lose you sacrifice
Chasing the rainbow
And if you should climb this magic ladder
The story will unfold
Just remember when you reach the top
All that glitters is not gold
Time, just take the time
What you think is what you find
You know the answers
You’re no ordinary dancer
Face the changes you go through
Have the faith in what you do
You know the answers
You’re no ordinary dancer
Climbing to the top
I’ll tell you anything you want
Were on this planetary journey
To a place beyond
You can climb the highest mountain
Swim the deepest seas
The only thing that matters
Is you will find your destiny
Lionel Richie
Bijzondere mooie ervaring voor jullie.
Mooie tekst ook van die Lionel.
Rijke belofte!
Veel vertouwen toegewenst volgende week.
Groet, Rudi
(ik zal aan jullie denken volgende week: dan hoop ik op de top te staan, bij een kruis)
LikeLike