Dag 44

Chemo:

Haat-liefde verhouding met eten en drinken
Vieze smaak in je mond van de medicatie
Kokhalzend tabletten innemen
Moe, moe, maar niet kunnen slapen
Liggen op bed, maar na 5 minuten weer willen opstaan
Opstaan, maar dan weer willen liggen
Duizelig
Willen schreeuwen, maar geen stem hebben
Proberen te lezen, maar geen interesse
Steeds haren van je schouders halen
Je haar föhnen en vervolgens zien dat de natte muur onder de haren zit
Gooien met tissuedozen
Gaan slapen met de hoop dat bij het wakker worden alles weer normaal is
Onrust
Het gevoel hebben in een ander zijn lijf te zitten
……….
……….

HEER, mijn rots, mijn vesting, mijn bevrijder, God, mijn steenrots, bij u kan ik schuilen,
mijn schild, kracht die mij redt, mijn burcht.
Psalm 18:3

6 gedachten over “Dag 44

  1. lieve Mieneke,
    Er zit 190 km tussen, maar in gedachten houd ik je hand vast en probeer ik je te troosten. Ik kan nu alleen voor je bidden en hopen dat je dit dal weer snel voorbij bent.
    kus, mc

    Like

  2. Lieve Mieneke,

    Een zware dag voor je en waarschijnlijk ook niet de laatste zware dag, helaas… Goed dat je die “frustratie” ook uit, hoor! ’t Is nou eenmaal geen rozegeur en maneschijn! Ik zit bijna net zover weg als Maarten, maar bid ook voor je en hou in gedachten die andere hand vast en velen zullen volgen! Ik hou van je, sterke meid!

    Dikke kus, Chrisje

    Like

  3. Een rot dag zo te horen. Wat kun je je ellendig voelen. Hou je ogen gericht op die berg en als je erover heen bent loopt het naar beneden weer makkelijker. Sterkte meid en we denken en bidden voor je!!!

    Like

  4. Lieve Mien,
    Niet zo ver verwijderd als Maarten en Christine, eigenlijk gewoon om de hoek en toch zo ver verwijderd van jouw pijn en jouw lijdensweg. De diepte kunnen wij niet peilen en toch gaan we met je mee op deze weg en vragen om kracht om verder te gaan en je ze op te ‘dragen’.
    Jeannet

    Like

Geef een reactie op Jeannet Reactie annuleren