Vriendschap
Vandaag heb ik minder mijn bed gezien en ben ik weer wat aan het opkrabbelen. Ik schrik wel van mijn eigen spiegelbeeld, grauw, hol en van die rare hamsterwangetjes (medicatie). Even geen foto’s van mij op mijn blog dus, wacht wel weer op een betere periode.
De foto die er nu op staat is van een kunstwerkje wat ik in de eerste week van mijn ziekte kreeg: vriendschap.
Zoveel vrienden en familie die om ons heen staan en daarin zie ik Gods armen. Dit kunstwerk symboliseert dit op een prachtige manier. De reacties, de mailtjes, appjes, kaarten zijn bemoedigend, ontroerend en laten mij op een bijzondere manier zien hoe we elkaar nodig hebben en hoe God daarin voorziet.
Zij die op u hopen worden niet beschaamd,
….
want u bent de God die mij redt,
op u blijf ik hopen, elke dag weer.’
psalm 25 vers 3 e.v.
Blogberichten 
U mag uw zorgen op hem afwentelen, want u ligt hem na aan het hart. — 1 Petrus 5:7 mooie tekst van de dag.
Sterkte lieverd.
LikeLike
Hoi,
Vriendschap ver weg. Afgelopen week noemde ik de 190km, maar nu is het een veelvoud. Vanaf ons hotelbalkon in Sliema lees ik je blog bij. Het verkeer rijdt onafgebroken langs. Het is al donker en mensen flaneren in de avondkoelte over de boulevard. Heerlijk om hier te zijn en ondertussen een beetje vreemd. Jij ziek, ik op vakantie (met Annet, maar dat is vanzelfsprekend ). Het voelt alsof ik je een beetje in de steek laat en er lekker van geniet. Genieten doen we wel, maar steeds komt het onderwerp ‘mieneke’ in onze gesprekken voor. Ver weg, maar toch dichtbij. We houden van je (van jou ook Andries) en God luistert Malta ook uit.
Groet, mc
LikeLike