Ziekte en ziekenhuis
Een bijna lege agenda, de enige afspraken die er in staan zijn de ziekenhuisafspraken en de fysio.
Alles draait om ziek zijn, infusen, injecties en medicatie.
Vandaag zijn we weer de inmiddels bekende route naar het ziekenhuis gereden. Ik heb het idee dat onze Ford de weg zelf al weet te vinden.
Vanmiddag kwamen we thuis en lag de post klaar: Lieve attenties: een mooi boekje met overdenkingen, dankjewel Jan en Heleen! En een zakje met 1000 zaadjes, dankjewel Annet en Maarten. Maar natuurlijk ook iedereen die weer een kaartje stuurde.
Daarnaast lag de nieuwe Eva, leuk! dacht ik, lekker even wat anders lezen. Laat nu net die hele Eva over ziekte, lijden, zorg en ziekenhuizen gaan, er zat zelfs een extra exemplaar bij om in de wachtkamer achter te laten.
Het lijkt wel of alles alleen nog maar om ziekte draait. Dat werd dus niet even wat anders lezen.
Moet ik dan toch nog aan die stapel Mijn Geheim en Anomien beginnen die ik van de achterbuurvrouw lief in mijn handen gedrukt kreeg: hier heb je wat te lezen.
Kleine stapjes
Langzaam lukt het weer om de chemo van vorige week te verwerken. Alles kost nog veel energie. De ergste misselijkheid verdwijnt een beetje, de eetlust neemt weer wat toe, maar eten kost ook veel energie. Wel zin, maar al snel genoeg.
Gisteren wel heerlijk kunnen lounchen in de zon. Daar knap je weer van op.
Ondertussen ben ik de pijnstillers voor mijn arm aan het afbouwen. Hoe minder medicatie ik hoef te slikken, hoe beter.
Geduld, geduld en volhouden…..
‘Door vol te houden, wist zelfs de slak de ark te bereiken’
Blogberichten 
hoi Mieneke.
met een klein laptopje van Rik op schoot, lees ik je blog 49. Lees ik nu goed dat er gewoonte ontstaat, of verbeeld ik me dat? Men zegt wel eens dat een mens aan alles went, maar van sommige dingen kan ik me daar niets bij voorstellen. Jij misschien ook niet… had ik het toch mis. En die slak die bij de ark kwam. Ik weet bijna zeker dat de slak hulp heeft gehad om op tijd, voor het water hem te hoog aan de lippen kwam, (die lippen zitten bij een slak op de grond, stel je voor) bij de ark te komen. Hij is vast op de rug van een ander dier meegereisd. Of hij was al heel dichtbij de ark. Ook jullie, Mieneke en Andries, reizen mee op de rug van Jezus. Slak of niet.
gr.maarten
LikeLike
Bizar he dat je agenda zo snel gevuld is geraakt met ziekenhuisbezoeken enz. Je zit maar zo in de ziekenhuis tijdszone. En zelfs daar raak je enigszins aan gewend. Ik weet nog van het gat waar wij in vielen toen we niet meer met Peter naar het ziekenhuis hoefden voor de kuren. Ondanks dat we er heel blij mee waren. Geniet maar zoveel mogelijk van de ‘gewone’ dingen zoals in de zon zitten, het meeleven enz. Maar dat doe je tenslotte ook al. :)) knuff van ons.
LikeLike