‘Oogst’

Maandag is het ‘oogstdag’. Best apart, bij het woord ‘oogst’ heb ik een heel ander beeld:
Fruitbomen vol met appels en peren, een akker met goudgele tarwe of een kist vol groente en fruit uit eigen tuin.
In de loop van de tijd zie je hoe de plantjes die je gezaaid hebt groeien en uiteindelijk, als alles meezit, een mooie opbrengst geven. En dan het oogstfeest!

Een week injecties ‘zaaien’, maar ik kan met het blote oog niet zien hoe mijn stamcellen ‘groeien’. Op basis van wat ons verteld is weten we dat er miljoenen stamcellen zullen groeien en in mijn bloedbanen terechtkomen. Maandag, of dinsdag wanneer het maandag nog niet voldoende is, zullen ze geoogst worden. Het oogsten is ook nog een ding op zich. Waar er normaal gesproken met de oogst hard gewerkt moet worden, wordt het voor mij een uitdaging om 4 tot 5 uur stil op bed te liggen met in elke arm een naald. Mijn bloed zal dan 3 keer worden rondgepompt, waarbij de stamcellen eruit gefilterd worden. Tot volgende maand gaan ze de vriezer in.
En dan een oogstfeest? Ja, misschien moeten we dit maar vieren, het zijn tenslotte wel de stamcellen die levensreddend zijn.

Bijwerkingen

Inmiddels beginnen de bijwerkingen van de injecties zich te profileren: pijn in de rug, armen en benen, vooral mijn rechterarm moet het ontgelden, maar met een pijnstiller is de pijn redelijk onder controle te houden.
De energie begint gelukkig weer terug te komen. Het doel om een stukje te wandelen is gelukt en gisteren heb ik weer een half uurtje op de hometrainer gefietst.
Vandaag hebben we eerst even een stukje gereden om te wandelen, met dit stille herfstweer is het heerlijk om de boslucht even op te snuiven.
Zo heeft elke dag weer nieuwe mogelijkheden en momenten om te genieten.

‘God legt elke nieuwe morgen, elke nieuwe kans in het leven als een geschenk in onze handen.’