Wachten

Wat zijn de dagen lang in het ziekenhuis. Zeker nu, want het is wachten tot mijn bloedwaarden voldoende gestegen zijn. Mijn enige opdracht is eten en drinken, wat nog steeds erg moeizaam gaat. Nu zijn er allerlei factoren die er voor zorgen dat dit moeizaam is. Er wordt mij hier verzekerd dat het thuis veel beter zal gaan. Eén van de problemen is dat ik onvoldoende in beweging ben, ik kan maar een paar stappen doen op mijn kamer. Al moet ik zeggen dat ik met een mondkapje op al een paar keer een wandelingetje op de gang heb gemaakt. De muren komen op me af hier.
De koorts is weer gezakt en vandaag zag het er goed uit. Morgen wordt mijn bloed weer bekeken, en als ze dan voldoende zijn mag ik misschien naar huis. Dat zou heerlijk zijn.
Nu geen koorts meer krijgen, ik slik standaard paracetamol, mogelijk hou ik het zo onder controle. De paracetamol slik ik ook voor mijn verstijfde spieren, die al veel te lang te weinig beweging hebben gehad. Ook zoiets waar ik van te voren niet echt rekening mee had gehouden, ik heb nachten slecht geslapen van de pijn in mijn schouder. Van de fysio heb ik oefeningen gekregen die goed helpen. Helaas geven ze geen massages in het ziekenhuis.

De Heer is mijn kracht en mijn lied. De Heer is mijn heil en mijn verlosser. Hij is mijn God.
Opwekking 322