weekend thuis
Mieneke is nu 2 dagen thuis, vrijdagavond en nacht vooral veel slapen en slapen en slapen. Zaterdag lag ze ook veel op bed, vooral gehinderd door spierpijn, vermoeidheid en weinig energie. Vandaag zondag, lukt het haar al wat meer beneden op de bank door te brengen en zowaar bij het avondeten een stukje stokbrood te eten met een half kommetje soep. Er zit vooruitgang in, met kleine stapjes. Morgen gaan we weer op bezoek bij de verpleegkundigen in het ziekenhuis die wat bloed zullen afnemen om de waarden te controleren en Mieneke te verlossen van de infuuslijn onder haar sleutelbeen. Ik ben benieuwd of de groei van waarden zich heeft doorgezet. Ik merkte dit weekend wel dat ik de laatste 2 weken wat op mijn tenen heb gelopen, de vermoeidheid viel op mij. Ik hoop samen met Mieneke wat bij te komen de komende dagen, zodat ik ook nog wat gezelligheid kan creëren rondom de kerstdagen en Oud en Nieuw, weliswaar minder uitbundig als de jaren er voren.
terugkijkend
We kijken met dankbaarheid terug op de vele blijken van meeleven van familie, vrienden, buurtgenoten en collega’s. Wat hebben we veel kaartjes, mailtjes, appjes en sms-jes gekregen met mooie teksten en lieve woorden. Het heeft ons bemoedigd en gesterkt. We zullen zien hoe we de draad weer oppakken van het ‘gewone’ leven. Voorlopig zal het bij Mieneke gericht zijn op het onder controle krijgen van de ziekte en het terugkrijgen van haar conditie en energie. Ik zal mij vanaf januari ook weer gaan richten op mijn werk als maatschappelijk werker en lifecoach. Ik heb van mijn werkgever veel ruimte gekregen voor de zorg voor Mieneke en de aandacht voor de kinderen, het zal dus wennen zijn mijn aandacht weer te richten op cliënten met hun zorgen en verdriet. Ik zal daarin mijn weg moeten vinden terwijl Mieneke natuurlijk ook niet gelijk vanaf die tijd gezond zal zijn. Voorlopig hoef ik daar de komende weken nog niet aan te denken.
de kinderen
Onze kinderen hebben het super gedaan de afgelopen maanden. Allemaal zijn ze doorgegaan met hun werk en of opleiding en elk zijn ze er op hun eigen manier mee omgegaan.
Anne heeft in deze periode een stageplaats gevonden, Maartje heeft veel gesolliciteerd en heeft nu 5 dagen per week werk en Wilbert staat 4 dagen als leerkracht voor de klas. Ik en Mieneke zijn trots op ze 👍
We voelen de bescherming en leiding van de Hemelse vader hierin, die ons de weg wijst en zegent in kwade en goede dagen.

Dit is ons gebed:
Zelfs al overkomen ons de vreselijkste dingen, dan nog blijven we vol vertrouwen want U bent bij ons.
Uw arm voelen we dan op onze schouders, onze handen rustend in de Uwe – zo vinden we troost bij U.