Terwijl de stormen letterlijk en figuurlijk over ons landje en de wereld razen worstel ik met de stormen en dilemma’s in mijn persoonlijke leven. Mijn derde kuur zit er alweer op en ik bereid me voor op de start van de vierde kuur. Deze zou maandag beginnen, maar de planning van het ziekenhuis had bedacht dat woensdag wel prima is, dus heb ik nog wat extra dagen. De laatste kuur heb ik ook weer goed verdragen, al begin ik de werking ervan wel te voelen. Maar het doel om elke dag een half uur of langer buiten in beweging te zijn lukt mij nog steeds.
Januari is niet mijn beste maand van het jaar, op de een of ander manier is het net of alles dubbel zo hard binnen komt en ik vervolgens twee keer zo diep of lang hierover moet nadenken om het te verwerken. Nieuwsbeelden en verhalen uit de kranten bijten zich vast op mijn netvlies en schreeuwen om aandacht, empathie of ingrijpen. Ik kan ze niet uit mijn hoofd zetten, de christenen in Pakistan die als slaven te werk worden gesteld in steenfabrieken zoals de Israëlieten als slaven moesten werken voor de Egyptische farao. Onmogelijke leningen moeten ze afsluiten bij hun broodheren om te kunnen leven, waardoor ze nog dieper in de schulden komen en er geen uitzicht is dat ze deze ooit kunnen afbetalen met werken, laat staan dat ze kunnen sparen of een studie kunnen betalen voor hun kinderen. In Libië vind een brutale slavenhandel plaats waarvan ik dacht dat we die al eeuwen achter ons hadden gelaten. En dan heb ik het nog niet over de kinderen in Syrië die opgroeien in een afschuwelijke oorlog, geen scholing krijgen en nauwelijks te eten of drinken. De machteloosheid slaat toe terwijl ik tegelijkertijd in dezelfde nieuwsberichten hoor of lees dat we ons in Nederland druk maken over de zoveelste arme vluchteling die asiel aanvraagt, dat we niet gezond genoeg eten, of de vraag waar onze vakantie gevierd moet worden. Welkom in 2018…
Ondanks het feit dat ik moet leven met een rotziekte in mijn lijf voel ik mij dankbaar dat ik in een land woon waar goede medische zorg is. Januari gaat weer voorbij, en dan kijk ik alweer uit naar het voorjaar, al moet ik daar eerst nog een flinke hobbel voor nemen. De stamceltransplantatie staat eind februari gepland. De maand maart zal ik grotendeels in het ziekenhuis verblijven, maar ik heb goede hoop om dan met Pasen weer thuis te zijn. En Pasen is het feest van overwinning. De overwinning die Jezus al voor ons heeft behaald!
Komende week is het de week van gebed en ik realiseer mij dat ik me niet machteloos hoef te voelen bij zoveel schrijnende beelden en verhalen, maar dat ik tijd over heb om mijn handen te vouwen….
Blogberichten 
Mag je je ogen dicht doen voor andermans ellende? Kan je dat? Ik wel soms. Het is gewoon te veel… ik snap je wel. Het laat je niet los; weer een boot met vluchtelingen gekapseisd, een orkaan verwoest een eiland, overstromingen… dreigende oorlog met Noord Korea. Het lijken wel aankondigingen van de eindtijd. Wat doe je dan? Bidden? Helpt dat? Soms weet ik het niet en soms wel. Soms merk ik weinig van gebed en soms verrassend veel. Dat houdt me alert en vooral biddend. Voor mij is het iedere week de week van het gebed.
Voor jou… voor jullie.
Knuffel en sterkte weer deze week.
gr.mc
LikeGeliked door 1 persoon
Hallo Mieneke, wat kun jij schrijven zeg! En de krant lezen ook. Natuurlijk. Bij jou komt het nieuws gelukkig binnen! en als er iemand met recht kan spreken ben jij het wel.
Dat er maar een wonder mag gebeuren voor ieder die uitgebuit wordt, die geslagen wordt of whatever te lijden heeft van zijn of haar medemens, is mijn wens met jou en ook voor jou zelf. Jij, die het ook weer opbrengt om intensieve behandelingen te ondergaan, houd moed, lieve Mieneke, dank je wel dat je ons mee laat leven. Ik heb er geen woorden voor, wel scheldwoorden voor de rotziekte. Met wat een power ga jij voor je leven, moge God onze Vader deze kuren laten slagen en je geven wat jullie wensen.
Hartelijke groet, Idelette
LikeGeliked door 1 persoon
Hoi Idelette, ik wil ook jou de moed en het vertrouwen toewensen in alles wat jij moet ondergaan! En ik hoop dat ik nog vele fotoverslagen van je wandelingen mag lezen op FB! Over power gesproken…! Dat onze God ook jou en jullie de kracht wil geven, dat is ons gebed voor jullie!
Groet Mieneke
LikeLike
Lieve Mieneke,
Ook ik heb veel tijd om na te denken en mijn handen te vouwen. Ik weet dat daarin onze kracht ligt. Dat mag ik dan ook op verschillende tijdstippen elke dag doen. Je mag weten dat daarin dan ook dagelijks plaats is voor jou, Andries en de kinderen. Ik wens je in deze moeilijke en vaak zware tijd heel veel sterkte en Zijn voortdurende nabijheid toe. Ook ik mag elke dag ervaren dat Zijn liefde, hulp en genade zo onmetelijk groot is, zo ook voor jou.
Een liefdevolle groet, ook voor Andries en de kinderen,
pa Schiebaan
LikeGeliked door 1 persoon
Lieve Mieneke,
Dankjewel weer voor jouw mooie blog. Dwars door persoonlijk en mondiaal lijden heen zijn er steeds weer die zonnestralen (zie foto bovenaan je blog) van hoop en troost en liefde van Hem die zegt: Ik ben gisteren, vandaag en morgen dezelfde. Voor jou, vluchtelingen, mij, slaven, ….
We bidden met jou en jullie mee. Veel sterkte met je 4e kuur!
lieve groet,
Désirée
LikeGeliked door 1 persoon