Geluk?

Vanmorgen werd ik vroeg wakker. Andries en ik zitten in een hotelletje dichtbij de duitse grens in Limburg. Omdat het nu redelijk goed gaat hebben we besloten om er maar even tussenuit te gaan. We nemen deze dagen even letterlijk afstand van alles wat ons bezig houdt. Hoe verder we gisteren van huis reden, hoe meer het me lukte om te ontspannen en alles los te laten.
Het natuurgebied achter het hotel wenkt mij naar buiten, en ik kleed me aan voor een stille ochtendwandeling. Het is prachtig buiten, achter mij raast de snelweg en gaandeweg wordt het steeds stiller. Het pad leidt mij langs een gebied waar de natuur zijn gang mag gaan.
Wandelend probeer ik los te komen van mijn vragen en zorgen.
En dan is daar ineens die tekst in mijn hoofd:
‘Mijn plan met jullie staat vast – spreekt de HEER. Ik heb jullie geluk voor ogen, niet jullie ongeluk: ik zal je een hoopvolle toekomst geven’

Hoezo geluk? Best wel lastig, ziek zijn en dan dit horen. Hoe kan ik nu gelukkig zijn? Kan ik geluk ervaren en toch ziek zijn? Het is zo tegenstrijdig en niet te rijmen met de werkelijkheid. Geluk ervaren ligt schijnbaar niet aan de omstandigheden.
Wat ik wel weet is dat God ons steeds weer belooft dat Hij in alles voortdurend nabij is. Ook al voelt het niet altijd zo. Hij neemt geen afstand. Ik mag me met Zijn vrede en vreugde laten vullen. En deze morgen voel ik Zijn vrede en word ik blij van dit moment, de zonnestraal die even tussen de wolken door komt, de vogels om mij heen. Een veelbelovende dag die nog voor me ligt. De energie die weer een beetje terug komt.