De top
De top van de berg is in zicht, en het laatste stukje klimt al wat makkelijker.
Met al die aanmoedigende mensen om mij heen is het lastigste deel weer overwonnen.
Wanneer ik straks eenmaal boven ben krijg ik ook meer zicht op de volgende bergtop. Maar eerst komt nog de afdaling en mogelijk wat rust beneden in het dal.
Vervolg behandeling
Na wat heen en weer gebel met Utrecht is nog niet helemaal duidelijk wanneer ik opgenomen word voor de stamceloogst.
Vast staat wel een afspraak met de hematoloog in Utrecht op 6 oktober. Dan zal ik hier meer over horen. Een en ander hangt ook nog af van de bloeduitslagen. Ik had graag al geweten hoe dit er allemaal uit gaat zien, maar ook dit zal ik stap voor stap moeten nemen. Ik heb nu nog geen zicht op die volgende bergtop. Maar ik weet dat ik ook die niet alleen hoef te lopen, God zal met me mee gaan, mij kracht geven, en me dragen waar ik het niet meer kan.
Vermoeidheid
De afgelopen dagen heb ik veel tijd op bed doorgebracht. Om toch een beetje in beweging te blijven wandelde ik af en toe naar beneden, probeerde de maaltijd bij te wonen en zat af en toe 5 minuten op de hometrainer. Veel tijd om na te denken, te veel tijd. Het zou makkelijk zijn om ergens een aan/uit knopje te hebben.
En de hele dag kookprogrammas kijken is behoorlijk vermoeiend, want die koks die praten de hele tijd enthousiast door om hun programma vol te praten, en dat is normaal best interessant, maar voor nu redelijk vermoeiend.
Gelukkig had ik nog een makkelijk te lezen boek liggen wat voor enige afleiding kon zorgen. Inmiddels kan ik al weer wat meer doen, gisteravond hebben we weer ons gebruikelijke rondje gewandeld.
Anne ziek
Inmiddels hebben we weer een zieke in huis. Zelden hadden we zieken in huize Kuiper, maar nu gaat het allemaal anders. Anne kwam zondagavond thuis van een jongerenavond in de kerk met 39 graden koorts, het arme kind. Nu moet ik haar op afstand houden, terwijl alles in mij voor haar wil zorgen. Best wel lastig. Hopelijk knapt ze snel weer op.
‘De jaren leren ons, wat de dagen niet begrijpen’
Blogberichten 
Nou lieverd, dat waren weer vermoeiende dagen voor je, maar we hebben de berg samen weer beklommen. Nu maar weer bijkomen en niet meer inspannen dan nodig. Laten we vooral van het uitzicht genieten en de weg die al is afgelegd. Er zijn nog heel wat hobbels te gaan waar ik zelf wel wat tegenop zien, maar waarvan we weten dat we het niet alleen hoeven te doen, maar dat onze Hemelse gids ons zal begeleiden. Onze kinderen, familie, vrienden, collega’s lopen met ons mee, dat maakt de klim bijzonder toch?!
Hier een nummer van Lionel Richie- Climbing to the top.
LikeLike
hoi Andries,
met die zieke meiden in huis zouden ze je bijna Andries Nightingale kunnen noemen. Ik zie je al een beetje heen en weer lopen met en dienblad vol beschuit, theetjes en paracetamolletjes. Ik heb respect voor je dat je zo de knop om kan zetten en tussen het vissen door fulltime mantelzorger kan zijn. Als jullie aan de afdaling beginnen heb je misschien eens een paar uurtjes vrij. Je hebt gelijk: in gedachten loop ik met jullie mee en velen met mij, waaronder Eén grote Leidsman. Laten we Hem maar volgen; Hij weet de weg.
gr.maarten
LikeLike