Verward
En dan opeens is er toch weer een week voorbij. Na het gesprek wat we maandag met de hematoloog hadden viel ik toch een beetje in een gat.
Een paar dagen heb ik min of meer met mijn ziel onder mijn arm gelopen en kon ik moeilijk mijn draai vinden. Ziek zijn, maar het nu even niet zo voelen. Weten dat er nog een enorme bergbeklimming in het vooruitzicht is, maar nu even niets kunnen doen.
Het fanatieke trainen op de hometrainer heb ik moeten bezuren met een flinke rugpijn, dus maar even wat rustiger aan doen.
Gisteren voelde weer even als een gewone dag, boodschappen, opruimen, de krant lezen en nog wat kokkerellen, terwijl Andries weer een dagje naar zijn werk was.
Patiëntenvereniging
Inmiddels ben ik lid geworden van de patiëntenvereniging van Kahlerpatiënten, en deze week viel er een grote envelop in de brievenbus met een heleboel informatie. Dit ben ik gedoseerd aan het lezen en bekijken. Ik heb er lang mee gewacht om verhalen van andere patiënten te lezen, omdat me dat alleen maar onrustiger maakte. Inmiddels word ik wel steeds nieuwschieriger wat de behandeling bij andere patiënten heeft gedaan en hoe het daarna verder is gegaan. Tevens is het een goed middel om de hoogte te blijven van de ontwikkelingen op het gebied van nieuwe behandelmethoden en de zoektocht naar een medicijn om van deze ziekte te genezen.
Komende weken
De komende twee weken zal ik weinig te melden hebben over het verloop van mijn behandeling, al zal ik jullie wel af en toe op de hoogte houden van wat mij bezig houdt.
God is awake!
De boog kan niet altijd gespannen zijn – of hij zal breken. Rust is net zo noodzakelijk voor de geest als slaap voor het lichaam. Tijd om te rusten is geen verspilde tijd. Het is bedoeld om je nieuwe kracht te geven.’
Charles Spurgeon
Blogberichten 
hoi Mieneke,
je bent in een gat gevallen zonder obstakels: geen injecties, geen infuuszakken, geen doorspoeldagen, geen misselijkheid, geen moeheid, geen ge-race-naar-het-ziekenhuis. Laat je maar gewoon vallen. Onderaan in het gat word je opgevangen in Vangnet van Liefde; kom je ineens op je voeten terecht en heb je ineens ‘beleidsvrije’ ruimte. Ruimte om te ontspannen en te genieten. Dat is wat je nodig hebt voor de laatste beklimming. Tijd om je onderhoud te doen aan je bergschoenen.
groet,
maarten
LikeLike