Oogst

Wat een heerlijke dagen hebben we achter de rug. Genieten van het mooie weer, terwijl ik aan de pepmiddelen zit, dat kwam goed uit. Lekker in de tuin wat gerommeld, gisteren een rondje gefietst, nu even niet op de hometrainer, maar een echt lekker rondje met de wind om mijn oren. Tijdens mijn fietstocht stuitte ik op een kraam met prachtige pompoenen. De oogst van deze zomer. Ik heb maar even een fietstas vol meegenomen, dat was niet zo moeilijk want er zaten een paar grote bij.
Het herinnert mij aan de oogst die ik nog moet ondergaan. Als ik al die pompoenen en kalebassen zie dan hoop en bid ik dat er bij mij over een paar weken ook genoeg stamcellen geoogst kunnen worden. Nog een paar weken aan mijn conditie werken en opbouwen.
De tulpenbollen die ik heb gekregen hebben ook een plaatsje gekregen in de tuin. Ze gaan nog even een donkere periode in, net als ik, maar als het straks weer lente wordt, dan hoop ik ook weer te herstellen van alle kuren en de transplantatie. Heerlijk om naar uit te kijken! Want dat het lente wordt dat weet ik zeker!

Gedicht

Via de mail kreeg ik dit prachtige gedicht toegestuurd:

Er blijft voor ons een smal
soms bijna onvindbaar pad over,
het pad van iemand
die elk van haar dagen in ontvangst neemt,
alsof het haar laatste is
en die ondanks alles
door haar geloof en verantwoordelijkheid
leeft alsof ze nog een lange toekomst heeft.

– Dietrich Bonhoeffer