De top bereikt

De top is bereikt! Maar wat was het een zware klim! Wat waren er veel lastige stukken, moeilijk begaanbare paden. Ik heb heel wat hulpmiddelen nodig gehad om door te gaan. En nu ben ik te moe en verzwakt om te genieten van het uitzicht. Het gevoel van euforie heeft nog geen bezit van me genomen, ik ben nog te verbaasd dat ik er toch ineens ben. Wel zag ik daar meteen dat grote houten kruis, en ik heb God gedankt dat ik het gehaald heb en Hij er altijd was om mij te dragen.
Bijkomen en aansterken dat is wat me de komende tijd te doen staat. Ik ben thuis, en dat is heerlijk en duizendmaal beter dan in het ziekenhuis. Maar het is ook een beetje dubbel. Ik kan nog niets, zelfs een gang naar het toilet is een uitputtingsslag. Dat laat mij beseffen hoe ik verzwakt ben en ik nog een lange weg te gaan heb. En dat is regelmatig best lastig. Mijn geduld wordt erg op de proef gesteld. De hometrainer moet het voorlopig nog zonder mij doen.

Ziekenhuisbezoek

Maandag moesten we weer in het ziekenhuis zijn voor bloedonderzoek en het verwijderen van de infuuslijn.
De bloedwaarden waren gedeeltelijk gestegen en gedaald. De neutro’s en de Leuko’s, die vrijdag een spectaculaire stijging lieten zien waren gedaald naar een voor nu normaler niveau. Nog steeds voldoende. Mijn HB en de bloedplaatjes waren gestegen en dat is een teken dat de stamcellen het goed doen.

Kerstdagen

Over twee dagen is het kerst. Ons rest niets dan stille verwondering. Als baby hulpeloos en klein kwam God midden in de ellende van deze wereld: Ik ben het stralende Licht uit de hemel dat over je opgaat, zodat je je voeten kan zetten op de weg van de vrede. Lucas 1 vers 78 en 79

Wij wensen jullie allemaal goede kerstdagen en een gezegend 2015!