Nieuwe doelen

Het nieuwe jaar is al weer bijna 5 weken oud en met de weken heeft mijn herstel zich langzaam ingezet. Ik zie dat in de natuur al weer van alles ontwaakt en zo ontwaak ik ook uit mijn grootste winterdip ooit. Ik kijk uit naar het voorjaar om alles weer te zien groeien en bloeien en de warme voorjaarszon op mijn huid te voelen. (En dan natuurlijk op de Vlissingse boulevard met een ijsje in mijn hand, Maarten!)
Mijn haar begint weer te groeien en mijn spieren worden weer wat sterker. De wandelingen gaan me makkelijker af en ik ben mezelf alweer doelen aan het stellen.

Maandelijks infuus

Met het herstel van mijn lijf begint ook het vertrouwen in mijn lichaam weer te groeien. Gisteren stond er weer een ziekenhuismiddag op het programma voor mijn maandelijkse infuus: de botversterker. Tegelijk heb ik mijn bloed laten prikken. Mijn HB is gestegen naar 6.7, en de leukocyten zaten op 3.6, iets gezakt ten opzichte van de vorige keer, maar voor nu voldoende. De trombocyten waren flink gestegen naar 236. De eiwitwaarde was nog niet bekend, dit duurt wat langer en horen we volgende week tijdens ons bezoek aan de hematoloog.

Genieten

Ondertussen ‘geniet’ ik van een geflipte merel in onze tuin, die al weken probeert zijn eigen spiegelbeeld weg te jagen. Eerst in de spiegels die we tegen de schuur hebben hangen, inmiddels hebben we daar de luikjes voor gedaan, nu heeft hij het op de hele schuifpui gemunt, en ik ben niet van plan om die te blinderen. Doel deze week: hoe krijg ik die merel uit mijn tuin?
Het genieten van de gewone dingen begint steeds meer terug te komen. Zo zijn we zondag een dagje naar Zeeland geweest om de verjaardag van schoonmama te vieren. Zo vanzelfsprekend als dit voorheen was, zo bijzonder is het nu om dit te kunnen doen.

‘Maak mij rein voor U,
als gelouterd goud,
en zuiver zilver.
Laat mij zijn voor U
als gelouterd goud;
Dwars door het vuur
maakt U mij rein en puur…’
Opw. 427