‘Ineens sta je hier, op een kruispunt van tijd, gisteren was je nog kind, en nu ben je de bruid…’

Dit zongen we Anne toe op haar bruiloft, vorige week. Wat was het een prachtige dag. We hebben gelachen om de gekke liedjes en filmpjes, gehuild van ontroering om de mooie uitgesproken geloften, uitbundig gefeest en gedanst op de meest verschrikkelijke muziek, maar ook op heerlijke gouwe ouwe. 😊
En nu vraag je je af hoe ik dit heb volgehouden, nou met een extra pilletje dexa kom je een heel eind 😉 vooral in de avond had ik hier profijt van.

10 jaar
10 jaar geleden op 11 juli werd mijn/onze wereld op zijn kop gezet door de diagnose botkanker: multiple myeloom. Inmiddels ben ik twee stamceltransplantaties, zo’n 35 kuren, een aantal herstelde botbreuken, meerdere infecties, zoals gordelroos, verkoudheden, heel wat keren buikgriep, hersenvliesontsteking, zenuwschade maar ook een hoop kennis en wijsheid verder. Tussendoor waren er de stabiele periodes, waarbij ik het een poosje kon ‘vergeten’, en inderdaad waren er dagen dat ik er niet mee bezig was. Al is mijn hele kijk op het leven veranderd. Het heeft mij veranderd, het helpt mij om meer empathie te hebben, om genuanceerder te zijn, minder snel te oordelen en eerst te vragen of na te denken.

Tien jaar geleden kwamen we in een razendsnelle rijdende trein terecht, we hadden geen keus en het enige wat we konden doen was ons vasthouden aan onze enige houvast: de God van eeuwig leven. ‘Geef mij nog 15 jaar God’ dat was mijn gebed 10 jaar geleden, waarom 15? Dat kwam gewoon in mij op, waarschijnlijk had ik de geschiedenis van Hizkia in mijn hoofd. (Hij werd dodelijk ziek en na zijn smeekbede beloofde God hem nog 15 jaar, Jesaja 38)
Tien jaar verder en de trein is gelukkig in een minder snel tempo gaan rijden. Ik had niet durven hopen dat mijn leven er nu zo uit zou zien, ik kan nog genieten van heel veel dingen, en ook al ben ik gestopt met werken (afgekeurd vind ik maar een raar woord) dat betekent niet dat ik niets meer doe: inmiddels heb ik een taak in de kerk opgepakt, pastorale zorg voor de zieken. De lamme helpt de blinde zeg maar 😊. En op het gebied van behandelen is er zoveel nieuwe kennis, dat ik de volgende 5 jaar met vertrouwen tegemoet ga met de wetenschap dat God ons nog meer wil geven dan waar we om vragen.
De bloedwaarden van afgelopen week zien er nog steeds rustig uit, ook al zit er een stijging in die er op duidt dat de kanker weer actiever wordt ondanks de medicatie, hoop ik de zomer nog met deze kuren door te komen. Tien jaar verder, een feestje? De datum 11 juli, voelt dubbel, aan de ene kant een nare dag en aan de andere kant is het wel een feestje waard dat ik al 10 jaar verder ben en wil ik dat vieren.

Nagenieten
En nu zijn we nog aan het nagenieten van een mooie bruiloft, het was fantastisch en veel te snel voorbij. Anne en Gert hadden alles tot in de puntjes voorbereid, perfectionistisch als ze zijn, ze hadden een hele mooie sfeer neergezet en het weer was een cadeautje. In de twee maanden ‘herfst’ die achter ons liggen, hadden we precies op het juiste moment een paar zomerse dagen. Onze seizoensplek op de camping is wel een beetje in het water gevallen, al hebben we zeker mooie dagen gehad. Op het moment van dit schrijven stort de regen weer op onze caravan. Ik ben al de hele morgen van buiten naar binnen geswitcht, het ene moment zon, en opeens weer een bui. Nog een paar dagen en we gaan de boel weer inpakken. Eind volgende week staat een vakantie in de Elzas op de planning.

Ik wens jullie allemaal een fijne vakantietijd toe met veel ☀️ en wat minder regen!
En bij een feestje hoort een een feestelijk nummer:
https://youtu.be/f2oxGYpuLkw?si=tAIfarAmdqjydADp

Lieve groet,
Mieneke