‘Ik ben er klaar voor’, zei onze 3 jarige kleinzoon, toen Andries hem had opgehaald van de peuterochtend en tegen hem zei: ‘we gaan naar oma’. Ik hoop maar dat hij de wat zwaardere lading die deze uitspraak meestal in zich heeft niet zo bedoeld heeft, want anders had ik me zorgen gemaakt.

Was ik er klaar voor?
De ochtend van de bestraling ligt alweer ruim twee weken achter ons. Ik was er klaar voor, dacht ik, niet wetend hoe dit zou uitpakken. O ja, het heeft zeker gedaan wat het moest doen, de pijn is al voor een groot deel verminderd. Maar dat je er zo ontzettend moe van zou worden had ik niet verwacht. Ik wilde op een gegeven moment alleen maar slapen…..
De bestraling zelf was niet belastend en iets wonderlijks magisch, je ziet niets, voelt niets maar de wetenschap dat er tot diep in je botten iets gebeurt geeft een goed gevoel: Burn it Kahler!!

De eerste kuur zit erop
De eerste kuur is bijna ten einde en het optimisme na de eerste week is omgedraaid. De vermoeidheid, hartkloppingen en kortademigheid neemt met de dag toe, naast de bloedneuzen, het opgejaagde gevoel en de drang naar eten. Dat laatste kan ik goed weerstaan, juist omdat ik me had voorgenomen zoveel mogelijk suikers te laten staan. Maar het is duidelijk dat de Prednison me behoorlijk in de weg zit. Donderdag heb ik de evaluatie op de kuur en verwacht ik dat hier nog wat in aangepast kan gaan worden voor de volgende kuren.

Genieten
Naast al dat gedoe hebben wij zeker kunnen genieten van het mooie weer en het gezinsuitje wat zaterdag gepland stond. Een etentje en daarna de Musical 40-45. Het eten smaakte fantastisch, ik ben zo blij dat de chemo (nog) geen effect heeft op mijn smaak. De musical was bijzonder indrukwekkend (een aanrader!), mooi verhaal, knap in elkaar gezet met de draaiende tribunes. Ik hield het goed vol, al zaten de stoeltjes niet zo lekker, wat ik de volgende dag wel voelde in mijn heup en met lopen. Het mooie weer maakt veel goed, mijn tuin snakte naar aandacht, maar ik heb het even laten gaan en ben met een boek in de zon gaan zitten.

Ik ben er klaar voor
Wanneer ben je ergens klaar voor? Je kunt het nooit helemaal zeker weten, tijdens mijn stille tijd las ik deze tekst die mij raakte:
‘U bent mijn rots, mijn vesting, U zult mijn gids zijn, mij leiden tot eer van Uw naam’ Psalm 31
Met God aan mijn zijde, als een rots, een vesting om te schuilen en een gids om me te begeleiden ben ik er altijd klaar voor, ook als het anders uitpakt dan ik verwacht.

Lieve groet,
Mieneke