Climbing to the top

Onze laatste dag in Oostenrijk met het uitzicht op de bergen. Het doel van mijn revalidatie, wandelen in de bergen, heb ik ruimschoots bereikt. We hebben veel gewandeld en uiteindelijk zelfs een echte klim gedaan! En dan ineens sta ik echt op de top van een berg van ruim 2200 meter aan de voet van een kruis. 
Toen ik eind december klaar was met mijn behandelingen voelde dat als het beklimmen van een hoge berg. Eenmaal thuis was er nog heel wat nodig om weer te herstellen, en vroeg ik me serieus af of het mij nog zou lukken om weer lange wandelingen te kunnen maken, laat staan bergwandelingen. Met ups en downs kwam het herstel. 

We begonnen deze vakantie met rustige wandelingen, elke dag wat langer en uitdagender. Eerst met de kabelbaan omhoog en dan wandelen. Zaterdag stonden we weer voor zo’n uitdaging. Een berg met een kruis. We stonden al op ruim 1800 meter, nog 400 meter klimmen. Het eerste deel was nog goed te doen, maar het werd steeds lastiger, het pad smaller, voor zover je nog van een pad kan spreken, en het werd steeds meer klauteren en klimmen. Stap voor stap, goed kijken waar je je voeten neerzet. Andries heeft mij voortreffelijk gecoacht. En dan ineens stond ik daar boven op de top van die berg naast het kruis. Een waanzinnig uitzicht! We keken onze ogen uit, maakten foto’s en gingen tenslotte zitten om daar onze lunch op te eten. Toen moest ik terugdenken aan december, ik was net uit het ziekenhuis, mijn spreekwoordelijke berg was beklommen, maar ik kon nog niet echt van het ‘uitzicht’ genieten. Er moest nog zoveel gebeuren, voor ik weer in staat was om nog maar een wandelingetje om het huis te maken! 

En terwijl ik daar boven op die berg zat bekroop mij het onaangename gevoel dat het afdalen nog een hachelijke onderneming zal worden. Vanaf dat moment had ik het helemaal gehad met de hoogte en het uitzicht. Ik wilde weer naar beneden, en met de coaching van Andries, die steeds vlak voor mij liep, ging het gelukkig goed. Al had het nog heel wat voeten in aarde! Ik ben er niet helemaal zonder kleerscheuren vanaf gekomen, mijn benen zitten onder de blauwe plekken en schrammen. Maar desondanks was het een fantastische ervaring! 

Dank aan God voor deze heerlijke vakantie! 

Volgende week weer controle, volledige skeletscan en bloed, maar ook dat ligt in Zijn handen, ons leven is als het beklimmen van een berg, stap voor stap met Jezus voor ons uit, om ons te coachen! 
Climbing to the top

I’ll tell you anything you want

We’re on this planetary journey to a place beyond

The independent minds will tell you

The colors you should wear

But know the game of life

Is just a game of solitaire
Climbing to the top

The ones you love will come and go

When you lose you sacrifice

Chasing the rainbow

And if you should climb this magic ladder

The story will unfold

Just remember when you reach the top

All that glitters is not gold


Time, just take the time

What you think is what you find

You know the answers

You’re no ordinary dancer

Face the changes you go through

Have the faith in what you do

You know the answers

You’re no ordinary dancer


Climbing to the top

I’ll tell you anything you want

Were on this planetary journey

To a place beyond

You can climb the highest mountain

Swim the deepest seas

The only thing that matters

Is you will find your destiny


Lionel Richie

Een gedachte over “Climbing to the top

  1. Bijzondere mooie ervaring voor jullie.
    Mooie tekst ook van die Lionel.
    Rijke belofte!
    Veel vertouwen toegewenst volgende week.
    Groet, Rudi
    (ik zal aan jullie denken volgende week: dan hoop ik op de top te staan, bij een kruis)

    Like

Plaats een reactie